Κυριακή, 5 Μαΐου 2013

Κόκκινα αυγά...

Μα γιατί είπαμε ότι βάφουμε κόκκινα τα αυγά το Πάσχα; Και γενικά γιατί ασχολούμαστε; (Προσοχή ακολουθεί εκπαιδευτικό κείμενο)

Μα φυσικά, επειδή ως γνωστόν, στη νύχτα του κόσμου, ήταν ένα αυγό που άνοιξε στη μέση και βγήκε μέσα ο κόσμος στον οποίο βρισκόμαστε. Λένε οι Πέρσες. Ευτυχώς, γιατί αλλιώς ο κόσμος δεν θα υπήρχε.

Ένα αυγό, λένε, που κι αυτό περιείχε τον κόσμο, αλλά μάλλον όχι το αυγό των Περσών, ήταν που έπεσε από τον ουρανό στην αγκαλιά της μάνας των νερών. Λένε οι Φινλανδοί. Κι αν ήταν και η μάνα των βραστών νερών μάλιστα, από εκεί πιθανόν να βγήκαν και τα πρώτα σφιχτά αυγά.

Στη Μεσοποταμία, μάλλον δεν τους γέμιζαν και πολύ το μάτι τα αυγά γιατί τα έδιναν στους νεκρούς. Αφελής απορία το τι τα έκαναν εν συνεχεία οι νεκροί, καθώς επίσης αν ήταν καθαρισμένα ή ακαθάριστα, όχι πως θα είχε και κάποια σημασία...

Στην αρχαία Ελλάδα τα άφηναν στα χέρια του Διόνυσου, ως σύμβολα αναγέννησης. Επίσης η Λήδα, από την ένωσή της με το Δία, που ήταν πολύ ατακτούλης και δεν είχε αφήσει θηλυκό για θηλυκό, γέννησε ένα αυγό και μέσα τους βρέθηκαν οι Διόσκουροι... οπότε είτε οι Διόσκοιροι ήταν πολύ πολύ μικροί, είτε το αυγό ήταν πολύ μεγάλο. Σε κάθε περίπτωση, μας αφήνει απορίες για τη Λήδα.

Χρωματιστά αυγά εμφανίζονται πρώτη φορά στην Κίνα κατά τον 5ο αιώνα.

Στη Χριστιανική θρησκεία (ευλόγησον), συμβολίζουν περίπου ένα δισεκατομμύριο διαφορετικά πράγματα, ανάλογα με το σε ποια ενορία ήσουν, και με ποια γιαγιά μεγάλωσες.

Έτσι, ακούμε για την ιστορία που μια τύπισσα που δεν πίστευε ότι αναστήθηκε ο Χριστός είπε ότι αν αναστήθηκε τα αυγά στο καλάθι μου να γίνουν κόκκινα και έγιναν. Τώρα αυτό μας μπερδεύει εξ αρχής γιατί έρχεται σε αντιπαράθεση με την εξίσου αξιόπιστη ιστορία ότι η Τιβέριος Καίσαρας ήταν που είπε στη Μαγδαληνή ότι αν αναστήθηκε ο Χριστός τότε τα αυγά του διπλανού να γίνουν κόκκινα, και αυτά έγιναν.


Μια άλλη ιστορία, λέει ότι όταν αναστήθηκε ο Χριστός, το άκουσαν πρώτα κάτι αυγά (που για κάποιο λόγο ήταν κοντά στον τάφο) κι αυτά έτρεχαν να το πουν σε όλους και κοκκίνησαν (χωρίς πλάκα, δεν τα βγάζω απ' το μυαλό μου).

Τα αυγά τώρα τα κόκκινα, τα πήγαιναν στην εκκλησία να τους διαβάσουν τα 12 Ευαγγέλια. Όταν το κάνουν αυτό, τότε τα αυγά γίνονται, τα λεγόμενα, "ευαγγελισμένα". Και τα τσόφλια τους, τα έχωναν στο χώμα, και έτσι γινόταν πιο γόνιμο. Εκτός από αυτό, έδιωχναν τον πονόλαιμο, δεν έπεφτε χαλάζι στο αμπέλι (μόνο σε αυτό το αμπέλι, το δίπλα, το έκανε ριμαδιό το χαλάζι) και έδιωχνε και τα σκαθάρια.

Το πρώτο αυγό τώρα, ήταν το αυγό της Παναγίας, και το έβαζες στο εικονοστάσι. Πρόβλημα βέβαια αυτό γιατί ποιο σπίτι πια, χωρίς κάτοικο άνω των 115 ετών, έχει εικονοστάσι; Τέλος πάντων εκεί το έβαζες. Κι αν το κρατούσες πάνω από 3 χρόνια εκεί, και δεν έφευγε μόνο του με τα πόδια που θα είχε βγάλει, αποκτούσε περαιτέρω ιδιότητες. Το έβαζες πάνω στην κοιλιά εγκύου, και έτσι αποτρεπόταν το ενδεχόμενο αποβολής. Αυτό το τελευταίο δούλευε και σε ανθρώπους και σε ζώα, οπότε έτσι και το έκανες και στο ζωντανό, θα γεννιόταν οπωσδήποτε το αρνάκι που σε ένα χρόνο θα του περάσεις τη σούβλα από τον κώλο μέχρι το κρανίο και θα το ξεκοκκαλίσεις ως μία έκφραση της αγάπης που όλους μάς διακατέχει εκείνες τις άγιες μέρες.

Τώρα βέβαια υπάρχει και το πρακτικό ζήτημα: Ποιο είναι το πρώτο αυγό; Γιατί ως γνωστόν δεν τα πετάς ένα ένα τα αυγά στο τσουκάλι, βάζεις πολλά μαζί. Ποιο είναι το πρώτο; Αυτό που βάζεις πρώτο; Ή αυτό που βγάζεις πρώτο; Κι αν είναι αυτό που βάζεις, πρέπει να τα παρακολουθείς όση ώρα βράζουν για να μην το χάσεις; (όπως το εδώ παπάς εκεί παπάς;) Ή για να είσαι σίγουρος πρέπει να βάλεις ένα μόνο του στην αρχή; Μα σε ολόκληρο τσουκάλι; Δεν μας τα λέει αυτά. Βέβαια! Δεν μας τα λέει!

Πολλά βέβαια αυγά δεν έχουν τη χαρά να επιτελέσουν βαρυσήμαντο έργο. Τα έχουν κάτι κάφροι στην εκκλησία, γιατί για κάποιο λόγο, με το Χριστός Ανέστη, πρέπει να τσουγκρίσουν, και μετά τα πετάνε κάτω κατά δεκάδες και τα πατάει ο κόσμος και βρίζει.

Τέλος, φέτος, το "καλή ανάσταση" νομίζω ότι έτσι για μια χρονιά, για αλλαγή, θα πρέπει να το πούμε στα αρνιά!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου