Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

Το κατοχικό δάνειο και η σημερινή θέση

Εν μέσω 2ου παγκοσμίου πολέμου, και ενώ η Ελλάδα διανύει όχι μόνο τα δεινά του πολέμου αλλά και το λιμό του '41-42, έρχεται κάτι ανήκουστο μέχρι τότε. Η Γερμανία και η Ιταλία, τον Απρίλιο του 1942 ενημερώνει την Ελλάδα ότι θα χορηγήσει στον κατακτητή, άτοκο δάνειο.

Μπορεί το διεθνές πολεμικό δίκαιο να προβλέπει ότι η κατακτημένη χώρα πρέπει να πληρώνει έξοδα κατοχής στον κατακτητή, όμως στο πρακτικό του δανείου, διαχωρίζεται και αναφέρεται το πρώτο 1,5 δις δραχμές το μήνα ως έξοδα κατοχής, και το υπερβαίνον ποσό ως δάνειο. Όταν λοιπόν έφτασαν να παίρνουν 30 φορές παραπάνω κατά μέσο όρο το μήνα, το ποσό που καλούνταν να δώσει η λιμοκτονημένη Ελλάδα ήταν όχι μόνο παράλογο αλλά και ανέφικτο.

Για να μη μπερδευόμαστε, όταν λέμε έξοδα κατοχής, εννοούμε ότι πλήρωνε η Ελλάδα τα έξοδα παραμονής των Γερμανών εκεί, υποτίθεται βάσει του δικαίου, προς αποφυγή των λεηλασιών οι οποίες ουσιαστικά έγιναν έτσι κι αλλιώς με την κατάσχεση των πάντων. Και όχι μόνο τα έξοδα παραμονής τελικά, όπως αναφέρεται παρακάτω.

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Ευτυχώς που υπάρχει και ο Προβόπουλος

Αν δεν υπήρχε και ο Προβόπουλος, πως θα γίνονταν οι ζωές μας καλύτερες; Αφού να, ακόμα και τώρα μέσα στην κρίση, μας κάνει τη χάρη να σηκώσει και αυτός στις πλάτες του μέρος του βάρους της Ελλάδας, αναγκάζεται να μειώσει την ποιότητα της ζωής του, γίνεται ένα με τον απλό πολίτη, που ζει, που βιώνει καθημερινά τον εφιάλτη, και... έριξε τις ετήσιες αποδοχές του κατά €80.000. Σχεδόν δε βγαίνει πια.

Με τέτοια αυτο θυσία, δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα παραπάνω. Μάλιστα, είναι τόσο μεγάλο το έργο που επιτελεί στη βελτίωση των ζωών μας, που μετά από αυτό κανείς δεν θα έπρεπε να ξαναμιλήσει ποτέ στη ζωή του για το Τ+10.

Και μπορεί το Τ+10 να μην έχει άμεσα την υπογραφή του Προβόπουλου, και να έγινε κατόπιν αίτησης της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών την επόμενη των εκλογών (5/8/2009), όμως έγινε υπό την ανέχεια της Τράπεζας της Ελλάδος και άρα τη συνενοχή.

Για να μην αντιγράφω για το συγκεκριμένο θέμα, λεπτομερή άρθρα που τα εξηγούν πλήρως μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ και εδώ.

Δε φτάνει λοιπόν που κάνει τόσες θυσίες, αλλά δίνει επιτέλους και τη λύση στο πρόβλημα. Αναφέρομαι στο 4.000 λέξεων άρθρο από το bankingnews.gr όπου ως τίτλο έχει "Νέα δυναμική παρέμβαση Γ. Προβόπουλου της ΤτΕ για έξοδο της Ελλάδας από την κρίση χρέους". Λες, δε μπορεί, κάτι θα λέει.

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Τούρκικα σίριαλ



Μία ερώτηση μόνο (δεν έχω απάντηση).

Τη στιγμή που τα πάντα, όλες οι ξένες σειρές, οι βραζιλιάνικες βλακείες, η καβουροΠάττυ κλπ είναι όλα μεταγλωττισμένα, γιατί τα τούρκικα σίριαλ ΔΕΝ είναι μεταγλωττισμένα, και ακούμε μερικές ώρες κάθε μέρα τούρκικα;

Μήπως για να συνηθίζουμε;

Σημείωση: στους τίτλους τέλους αυτών των σίριαλ, φαίνεται ότι σπόνσορας είναι το υπουργείο εξωτερικών της Τουρκίας. Ύποπτο;

Επίσης, αυτά τα περιοδικά που νοιάζονται τόσο πολύ για τη μόρφωσή μας και μας δίνουν σε προνομιακές τιμές πακέτα εκμάθησης ξένων γλωσσών της Linguaphone, για κάποιο λόγο μας παροτρύνουν να μάθουμε, μεταξύ άλλων, και Τούρκικα;

Επίσης, ο Παπακωνσταντίνου, αφού έκανε ότι ζημιά μπορούσε ως υπουργός εξωτερικών, τώρα ως υπουργός ΥΠΕΚΑ (Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής) ανοίγει το δρόμο για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου από την Τουρκία. Δηλαδή, οι κάτοικοι αυτών των νησιών, η αυτονομία τους και η ζωή τους, όπως επίσης και οι Ελληνικές στρατιωτικές βάσεις που βρίσκονται σε αυτά, η αυτονομία τους και η λειτουργία τους, θα εξαρτάται από τις διαθέσεις των Τούρκων.

Ωραία, λογικό μου ακούγεται...

Γιατί τόσος ντόρος και προσπάθεια επιβολής της Τουρκίας πάνω μας, και από μέσα και απ' έξω;

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Με 'γεια η νέα κυβέρνηση

Ωραία.

Πάαααει ο Παπανδρέου. Τώρα έχουμε ένα νέο, δυναμικό και ευέλικτο σχήμα το οποίο είναι έτοιμο να παλέψει για τα συμφέροντά μας.

Όμως ας δούμε, όχι ιδιαίτερα διερευνητικά, ούτε σε μεγάλο βάθος, αλλά μάλλον επιφανειακά, τι έχει συμβεί με την κυβέρνηση Παπαδήμου τις πρώτες ημέρες ύπαρξής της. Δεν μπορεί, τα σημάδια πρέπει να βρίσκονται εκεί, στον αέρα, και ακόμα και κάποιος άσχετος θα μπορεί να βγάλει το συμπέρασμά του.

1. Το ευέλικτο και δυναμικό σχήμα που μας κυβερνάει αποτελείται από 48 άτομα, σε αντίθεση με την αντίστοιχη της Ιταλίας που έχει 8.

2. Επίσης, δεν έκαναν 1 βδομάδα παίζοντας την κολοκυθιά για το ποιος θα βγει.

3. Δεν θα κάνουμε τελικά εκλογές στις 19 Φεβρουαρίου, μια και όχι μόνο είχε πει από πριν ο παλίκαρος ότι θέλει να κάτσει παραπάνω αν το απαιτήσει, αλλά και πως θα γίνει προγραμματισμός μίας κυβέρνησης με 2 μόνο μήνες ζωής μέσα στο 2012;

4. Οι δανειστές μας γουστάρουν πάρα πολύ το νέο μας πρωθυπουργό. Ύποπτο;

5. Όπως και πριν, συνεχίζουν να απαιτούνται εγγυήσεις για να πάρουμε την 6η δόση, δάνειο το οποίο διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και τους δίνει επίσημα το δικαίωμα να μας πάρουν και το βρακί που φοράμε.

6. Ο Παπαδήμος θέτει προτεραιότητα να πάρουμε την 6η δόση, να συνεχίσουμε δηλαδή κανονικά το πρόγραμμα που είχε και η προηγούμενη κυβέρνηση, απλώς με ένα άλλο πρόσωπο στο τιμόνι που συγκεντρώνει λιγότερες αντιδράσεις. Έναν Έλληνα, που απλώς δεν είναι με το μέρος των Ελλήνων.

7. Ο Άδωνις, άλλαξε τις πινακίδες στο υπουργείο ναυτιλίας. Ωραία.

8. Κάποιοι πολιτικοί ήδη άρχισαν τις περιοδείες, καλού κακού, σου λέει, όποτε και να γίνουν εκλογές, ας έχω ένα προβάδισμα. Δε φοβούνται μη φάνε κάνα ξύλο;

9. Ο Καμμένος δε στηρίζει την κυβέρνηση, αυτομάτως διαγράφεται από την Κ.Ο. (πρωτότυπο) κι εμείς τον κάνουμε ήρωα επειδή λέει το αυτονόητο.

10. Όπως και πριν, ετοιμάζονται νέα εισπρακτικά μέτρα.

11. Ο κόσμος καίγεται, και τα παιχνίδια στο ΠΑΣΟΚ για την ηγεσία, καλά κρατούν.

12. Όπως πριν, οι βουλευτές συνεχίζουν να παίρνουν αυτά που παίρνουν. Καμία διάθεση να δοθεί το παράδειγμα.

13. Όπως και πριν, παρ' όλο το τσιμπούκι που τρώμε, το χρέος συνεχίζει να αυξάνεται, αφού σκοπός είναι να υπογράφουμε νέα επικίνδυνα δάνεια για να πληρώνουμε τα παλιά.

14. ΔΝΤ μέχρι το 2021 και βλέπουμε.

15. Όπως και πριν, συνεχίζουν να εκβιάζουν με την αδυναμία πληρωμής μισθών και συντάξεων για να τους κάτσουμε.

Κάποιος εξωτερικός παρατηρητής, είναι να μη θεωρήσει ότι είμαστε "ό,τι να 'ναι";

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Ο Παπατρόικας

Ένα σχόλιο μόνο.

Εκτός του ότι όλο αυτό το καραγκιοζιλίκι, αποσπάσματα του οποίου είχα την ατυχία να παρακολουθήσω, συνεχίζει να υποτιμά τη νοημοσύνη μας, και "όχι, ο Παπαδήμος δεν ήταν ποτέ στις προτάσεις", αλλά "από την αρχή είχε ακουστεί το όνομα του Παπαδήμου στη ΝΔ", αλλά ο ψηλός λέει όχι, και μετά ξαφνικά βλέπουμε ποιος προσπαθεί να πείσει ποιον, και ας μην ξεχνάμε, ο Παπαδήμος ήταν αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής τράπεζας, οπότε όλα καλά με τα πίτσι πίτσι με τους Ευρωπαίους που μας πηδάνε, χώρια του ότι μαγείρεψε με τον κινέζο τα στοιχεία μας για να μας χώσει στο ευρώ, και ο Σαμαράς, έχει πει ότι θα ψηφίσει τα πάντα (από τη μία) και από την άλλη "η αξιοπρέπεια καλεί να αρνηθούμε μία τέτοια συναίνεση", και μετά ο Τζέφρυ να λέει για πολλοστή φορά στη βουλή τις ίδιες μαλακίες, κάτι για το ότι τώρα θα είμαστε καλύτερα και κάτι τέτοιες παπάρες, και μετά το νηπιαγωγείο πήγε να δει το λείψανο, αλλά μπήκαν οι δύο πρώτα μέσα και ο τρίτος τσαντίστηκε που τον έκλασαν, κι έφυγε (σε ποια τάξη του δημοτικού πάτε ρεεεεεε;) και σταματάω γιατί θα ξεράσω τη σπλήνα μου...

Εκτός λοιπόν από όλο αυτό το γενικό κλίμα, έπεσε το μάτι μου στο εξής. Ο Παπαδήμος, έθεσε όρους για να μπει πρωθυπουργός. Κι επειδή μάλλον χρησιμοποίησε αυτή την ξένη γλώσσα που μιλάνε οι πολιτικοί, που είναι από άλλο πλανήτη, χρειάζεται μετάφραση:

1. Ζητά την υπογραφή και των δύο μεγάλων κομμάτων στο πρόγραμμα που θα συνοδεύει τη δανειακή σύμβαση.
Δηλαδή, δεν χρειάστηκε να βάλουμε ένα "ουδέτερο πρόσωπο ως πρωθυπουργό, που θα μιλάει την Ελληνική γλώσσα και δεν θα εγείρει τις αντιδράσεις του κόσμου" όπως έλεγε πριν λίγο καιρό το Reuters, γιατί πολύ απλά αν κάτσει, θα βάλουμε πρωθυπουργό την ίδια την τρόικα. Αγόρι μου, είσαι σοβαρός; Τις μαλακίες που νταβατζιλίκι πάει να επιβάλει η τρόικα και μας ανάβει τα λαμπάκια, το θέτεις ως όρο για να μας κάνεις τη χάρη να μας στείλεις στο διάολο μια ώρα νωρίτερα;

ΠΑΡΤΑ!!!
2. Θέλει και τη συμμετοχή πολιτικών στελεχών της ΝΔ στη νέα κυβέρνηση.
Δηλαδή, θέλει να κάνει το Σαμαρά να σταματήσει να κουνιέται με το στυλ "με αναγκάσατε να συναινέσω για να πάρουμε την 6η δόση για να πληρώσουμε στους Ευρωπαίους μέρος των τόκων του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου, αλλά η ευθύνη είναι όλη πάνω σας". Τώρα λοιπόν, που θα είναι κι αυτός ενεργά μέσα στη νέα κυβέρνηση αλλά δεν πρόκειται να βελτιωθεί τίποτα, αποκτάει κι αυτός πλήρη ευθύνη για την τωρινή κατάσταση.

ΞΑΝΑ ΠΑΡΤΑ!!!

3. Δεν αποδέχεται να υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος διάρκειας της κυβέρνησης της οποίας θα είναι πρωθυπουργός, αλλά αν απαιτηθεί, να μπορεί να παραταθεί η παραμονή του.
Τι λες ρε φιλαράκο; Σοβαρά; Είσαι πολύ μεγάλος τελικά. Σου λέει, αφενός, αν φανώ τόσο χρήσιμος στην τρόικα, να μπορώ να παραμείνω και να την υπηρετώ άμα λάχει, συν, αφού θα βάλεις και το πρωθυπουργηλίκι στην καριέρα σου, να τη ζεστάνεις καλά την καρέκλα. Μήπως θες να πάρεις και σύνταξη βουλευτή;

ΠΑΡΤΑ ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ, ΝΑ ΜΗ ΜΕΙΝΟΥΝ ΧΡΩΣΤΟΥΜΕΝΑ!!!

Το ρεζουμέ της υπόθεσης βέβαια είναι ότι όλες αυτές τις μέρες, δεν έχουμε κανένα άγχος. Ούτε το χρέος, ούτε η ανάπτυξη (ποια;), ούτε πως θα βγούμε από την κρίση, ούτε τι θα γίνει με τα δημοσιονομικά μας και πως θα λειτουργήσουν πιο αποτελεσματικά, ούτε πότε θα μείνουμε άνεργοι, ούτε πότε δεν θα έχουμε να φάμε αύριο, όχι. Η καρδιά όλης της Ελλάδας χτυπάει στο ρυθμό της εύρεσης του νέου πρωθυπουργού. Αυτού δηλαδή, που απλώς θα συνεχίσει το έργο του Τζέφρυ.

Κι έτσι, για εικαστική παρέμβαση, επειδή πολύ τον άκουσα σήμερα τον παραλληλισμό της εκλογής νέου πάπα (αυτό με το λευκό καπνό, που και καλά μόλις δουν το λευκό καπνό από την Καπέλα Σιστίνα, τότε έχει εκλεγεί νέος πάπας) και την εύρεση του νέου πρωθυπουργού, υπάρχει μία βασική ασυνέχεια στον παραλληλισμό: Στο Βατικανό, για να συνεδριάσουν οι τραγόπαπες, και να παίξει ο λευκός καπνός, και να βγει ο νέος πάπας, ... ο παλιός, ... πρέπει να έχει πεθάνει!

Τέλος, το άλλο ανακριβές που άκουγα ήταν για την ανακούφιση που θα έχουμε μόλις βγει επιτέλους το όνομα. Την ίδια ανακούφιση που νιώθει κάποιος όταν χέζει, μόνο που αυτός ο κάποιος είναι βουτηγμένος μέχρι το στόμα στα σκατά, και απλώς αμέσως μετά πνίγεται...

Καληνύχτα.


Υ.Γ.: Ο Πετσάλνικος που θέλανε αρχικά, και κάποιος τσίνισε, δεν ήταν αυτός που για κάτι χρόνια δεν πλήρωνε εφορία για την πισίνα του, κι έλεγε ότι δεν ήξερε ότι είχε πισίνα; Ή όχι;

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

Πόσο θα στηθούμε για την 6η δόση

Το συγκεκριμένο άρθρο είναι από το capital.gr σήμερα.

Η βασική ιδέα είναι η περιγραφή του σε τι επιπλέον πρέπει να συμφωνήσει η Ελλάδα προκειμένου να εκταμιευτεί η 6η δόση.

Δεν θα πάμε στον εκβιασμό "εκλογές θα κάνετε μόνο όταν τελειώσουμε με το να σας πιάσουμε από τ'@@" ή "έτσι και πάτε τώρα σε εκλογές, δεν έχει 6η δόση".

Επίσης δεν θα πάμε στο ότι ζητούν κάποιες χώρες την υπογραφή όλων των πολιτικών αρχηγών, οπότε όποιος και να βγει στις εκλογές, δεν θα έχει καμία σημασία, αφού εκ των προτέρων θα έχει συμφωνήσει με την υπογραφή του σε ό,τι του πουν.

Το άρθρο λοιπόν (εδώ ολόκληρο http://www.capital.gr/News.asp?id=1323327) αναφέρει τα εξής πραγματάκια:


1. Νομοθετική παρέμβαση που καθιστά το τέλος στα ακίνητα μόνιμο μέτρο.
Αυτό σημαίνει ότι αυτός που χώθηκε στα σκατά είτε για να χτίσει σπίτι, παλιότερα, είτε δανειζόμενος σήμερα, ώστε να έχει ένα δικό του κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του, θα πληρώνει επιπλέον για μια ζωή. Κάτι σαν το "αν χτυπήσεις, θα σε δείρω" που μας λέγανε μικροί. Ο άλλος πάλι που δεν έχει αναλάβει τέτοιο έξοδο, και πληρώνει ενοίκιο, τίποτα...


2. Ενέργειες για να τεθεί σε ισχύ η εργασιακή εφεδρεία.
Δηλαδή, "μη φοβάσαι, απλώς για να μειώσουμε λίγο τα έξοδα είναι, τώρα που δεν χρειαζόμαστε τόσο κόσμο, μετά θα γυρίσεις κανονικά", και μετά "άντε τζάσε τώρα, τον πούλο, αλλιώς κάτσε ημι-απασχόληση να μεταφέρεις σκατά με 200 ευρώ το μήνα". Εμείς πάντως σου δίνουμε επιλογή.


3. Έκδοση των αποφάσεων και παρεμβάσεις για το λουκέτο - συγχώνευση - συρρίκνωση των μεγάλων ΔΕΚΟ και φορέων που περιλάμβανε το νομοσχέδιο του καλοκαιριού (μεταξύ αυτών ΚΕΔ, ΕΤΑ, ΕΟΜΜΕΧ, ΙΓΜΕ, ΟΣΚ, ΔΕΠΑΝΟΜ, ΕΡΤ κλπ) και των υπόλοιπων μικρότερων φορέων.
Δηλαδή, "δεν θα γίνει τίποτα και οι καλοθρεμμένοι δημόσιοι που μας ψήφισαν, θα συνεχίσουν να τρώνε, αντίθετα τους μικρούς που παίρνουν το μισθουλάκο τους, θα τους πηδήξουμε όσο πάει".


4. Μεταβίβαση στο Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου όλων των αποκρατικοποιήσεων που είχαν προγραμματιστεί για φέτος και για το 2012. Μεταξύ αυτών η μεταβίβαση των μετοχών των τραπεζών (Alpha Bank, Εθνική. Πειραιώς), των ΟΛΠ, ΟΛΘ και περιφερειακών λιμένων, των ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΟΠΑΠ. ΕΛΤΑ, των περιφερειακών αεροδρομίων, του σταθμού αποθήκευσης φυσικού αερίου Ν Καβάλας, των αυτοκινητοδρόμων, της Εγνατίας Οδού και κρατικών κτηρίων. Θα πρέπει επίσης να  τοποθετηθούν οι σύμβουλοι αποκρατικοποιήσεων σε συγκεκριμένες  εταιρείες.
Δηλαδή, θα ξεπουλήσουμε όσο όσο, στα ξένα συμφέροντα που μας έχουν υποδείξει, τις τράπεζες, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα φώτα, τα νερά, και γενικά όλη την αξιοποιήσιμη δημόσια περιουσία, ώστε ότι περιθώριο ανάπτυξης και κέρδους να πάει σε αυτούς στους οποίους πλέον θα ανήκουμε.


5. Νέα λίστα φαρμάκων.
Δηλαδή, όλα τα φάρμακα που χρησιμοποιεί όλος ο κόσμος και που κάνουν το 90% του τζίρου, τα βγάζουμε από την κάλυψη των ασφαλιστικών ταμείων. Να τα αγοράσετε μόνοι σας πούστηδες. Οι εισφορές, βέβαια, εισφορές! Κανονικά! Στα εγκεκριμένα φάρμακα παραμένει το εμβόλιο χολέρας, και προστίθενται η αλοιφή για εξανθήματα από την κατσαρίδα των Άνδεων, το σιροπάκι (τι θυμήθηκα τώρα) για την επίθεση από γύπα, και το υπόθετο για τη διπλή καμπούρα (για τη μονή, πάλι μόνοι σας το πληρώνετε).


6. Μείωση του αριθμού των δικαιούχων αναπηρικής σύνταξης.
Προσοχή! Αυτό δε σημαίνει ότι θα βρούμε ποιοι είναι αυτοί που παίρνουν τη σύνταξη χωρίς να τη δικαιούνται. Σου λέει, εγώ θα πληρώνω τόσες συντάξεις. Δηλαδή πρέπει να κόψω π.χ. 20.000. Ε, βρίσκω τους πρώτους 20.000, και είτε τη δικαιούνται είτε όχι, βρίσκω τρόπο να τους την κόψω.


Κερασάκι: "Η κυβέρνηση πρέπει να υπογράψει και τις νέες δανειακές συμβάσεις και παράλληλα με αυτές το νέο Μνημόνιο που θα έχει μέσα όλα τα παραπάνω αλλά και νέες παρεμβάσεις για το 2015".


Εβίβα.

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

"28 Οκτωβρίου", όπως λέμε ΟΧΙ

Ίσως καμία μέρα του χρόνου, δεν θα μπορούσε περισσότερο με την τρέχουσα κατάσταση να μας δείξει το ειρωνικό της πρόσωπο, απ' ότι η 28η Οκτωβρίου.

Μέσα σε ένα κλίμα περιφάνειας, και τιμής, για όλους αυτούς που στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο πολέμησαν αντί να πέσουν στα τέσσερα και να περιμένουν, για την απόφαση της Ελλάδας να πει ΟΧΙ στη Γερμανία, υπάρχει μία αγανάκτηση για το ΝΑΙ που λέει σήμερα η Ελλάδα στη Γερμανία σε έναν πόλεμο σύγχρονο, χωρίς όπλα, αθέατο, άρα πιο ύπουλο, που ήδη έχει αποτέλεσμα.

Βλέπεις λοιπόν, ως επακόλουθο, παρελάσεις που δεν γίνονται, ματαίωση της προγραμματισμένης εμφάνισης πολιτικών σε παρελάσεις, την αποστροφή των νέων που παρελάζουν, χωρίς φόβο, προς τους ανίκανους πολιτικούς, επεισόδια μεταξύ του κόσμου και της αστυνομίας η οποία δείχνει να κάνει καλά τη δουλειά της ως εκτελεστικό όργανο, πλην όμως αποκομμένη από την πραγματικότητα και από το λαό που ως πρωταρχικό ρόλο έχει να προστατεύει.

Σε κάθε μέρος που έγινε παρέλαση υπήρξαν τέτοια περιστατικά.

Λάρισα (η γνωστή πλέον φωτογραφία):

 

Κοζάνη όπου ένα παλικάρι σε αναπηρικό καροτσάκι, στρέφει το κεφάλι του μακριά από τα πρόσωπα των "επισήμων" (τρομάρα τους...):


Κερατσίνι, με τα παιδιά να γυρίζουν τελείως την πλάτη τους προς την εξέδρα:


Το θέμα μου δεν είναι το αν οι πολιτικοί που δέχονται μία τέτοια αντιμετώπιση, νιώθουν άσχημα ή όχι. Για την ακρίβεια, προσωπικά, δεν μπορώ να βγάλω συμπέρασμα, αν αυτό αποτελεί κάποιο πλήγμα, αν απλώς γελάνε με τις δικές μας αντιδράσεις, ή αν όλο αυτό τους εξυπηρετεί, τραβώντας την προσοχή μας από κάτι άλλο.

Ούτε το θέμα μου είναι που πλέον δεν θα ξαναδούμε παρέλαση όπως πολλοί, που δεν είναι τόσο νέοι, την θυμόμαστε με πλήρη μεγαλοπρέπεια και περιφάνεια, όπου όλος ο κόσμος ήταν πίχτρα στους δρόμους και χειροκροτούσε για ώρες, και που όλες οι ένοπλες δυνάμεις ήταν στο δρόμο και στον αέρα (πριν σκεφτούν να κόψουν κάποιες εμφανίσεις λόγω κόστους).

Το θέμα μου είναι που όταν περάσουν αρκετά χρόνια σε αυτή τη νέα μας ζωή που πρόσφατα ξεκίνησε και που αφενός εμείς δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα, αφετέρου δεν μας έχει δείξει ακόμα όλες της τις διαστάσεις, δεν θα μπορούμε να θυμηθούμε πότε η εθνική αυτή εορτή, μετατράπηκε από επέτειο του ΟΧΙ σε μνημόσυνο του ΝΑΙ.

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

Apple και σκατά

Σήμερα, μου ήρθε ένα e-mail που έλεγε για το Steve Jobs, και ο κακομοίρης που πέθανε, και πως κλαίει όλο το internet και όλος ο κόσμος γενικά, και είχε και κάτι εικόνες του στυλ:
Λοιπόν, ο Steve Jobs πέθανε...

...

ΣΤ' ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΑΣ!!!

Γιατί;

Γιατί εξίσου στ' αρχίδια μας είναι που πέθαναν αυτοί
κι αυτοί
κι αυτοί
κι αυτοί
κι αυτοί

και μια και ο Steve Jobs δεν ήταν ο Γκάντι, αλλά απλώς ένας πλούσιος επιχειρηματίας, ότι δεν μας αγγίζει άμεσα, είναι στη φύση μας να το αγνοούμε και να το γράφουμε στα παπάρια μας.

Γι' αυτό το λόγο είναι μάλλον ασύμβατος ο θρήνος όλου του κόσμου με την πραγματικότητα, λες και δεν πρόκειται να ξαναφτιαχτεί πλέον iphone.

Στο κάτω κάτω, το iphone σας, και το ipod σας, και το ipad σας και το iskata, δεν τα έφτιαχνε ο Steve. Κάτι ανήλικα, μεταξύ άλλων, στην Κίνα και στην Ταϊβάν και στη Σιγκαπούρη και στις Φιλιππίνες και στη Μαλαισία και στην Ταϊλάνδη τα φτάχνουν...

Εντάξει τώρα;

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Ναυτεργάτες και σκουπίδια

Όχι, όπως και σε παλαιότερο άρθρο, τα δύο μέρη του τίτλου δεν έχουν σχέση μεταξύ τους. Απλώς, για το ένα άκουσα σήμερα στην τηλεόραση (τι θέλω κι εγώ πρωί πρωί και την ανοίγω;) και το άλλο το βίωσα κατεβάζοντας τα σκουπίδια.

Για το πρώτο, αυτό που μου έκανε εντύπωση, ήταν ότι αυτοί οι αστείοι τύποι του Π.Α.ΜΕ. είναι ότι τους κάτσει κάθε φορά. Για παράδειγμα, αυτή τη βδομάδα ας πούμε, μας νοιάζουν οι ναυτεργάτες. Στον πούτσο μας τους έχουμε γραμμένους τους αγρότες που βλέπουν τη σοδειά, και μαζί το εισόδημα τους για κάποιους μήνες, να σαπίζει. Γιατί πως να το κάνουμε, τώρα οι ναυτεργάτες έχουν δίκιο. Εντάξει, και οι παραγωγοί έχουν δίκιο. Αλλά πιο πολύ δίκιο έχουν οι ναυτεργάτες. Την άλλη εβδομάδα, βλέπουμε!

Και πάμε τώρα στα 
Εντάξει, δε λέω, ωραία ήταν που τα είχαμε στα πόδια μας, αλλά καιρός ήταν να τα ξεφορτωθούμε. Τα πήραμε καλά μυρωδιά. Ήταν βέβαια στη μέση τα εξίσου δίκαια αιτήματα εκείνων των εργατών, οι οποίοι δεν δούλευαν γιατί σε κάτι ήθελαν να αντισταθούν, αλλά δεν είχαν και επίσημα απεργία, οπότε πληρώνονταν κανονικά (αναρωτιέμαι αν μπορώ να το κάνω κι εγώ αυτό...), και γενικά όλοι έχουν δίκιο, αλλά εγώ ο μαλάκας είμαι που την πληρώνω. Τέλος πάντων, δεν ήταν αυτό το θέμα.

Βλέπω σήμερα από το μπαλκόνι τους τυπάδες και μαζεύουν, λέω ωραία, θα κατεβάσω τους 2 τόνους που έχω στο μπαλκόνι (γιατί δεν ήμουν από τους γύφτους που όλες αυτές τις μέρες συνέβαλαν στο να κοντράρεται ο σωρός έξω από το σπίτι μου με το Έβερεστ, αλλά και αυτό πάλι είναι άλλο κεφάλαιο), και κατεβάζω τα σκουπίδια, και τις σακούλες με την ανακύκλωση.

Φτάνω κάτω, με βλέπει ο τυπάς, μου κάνει νόημα "ρίχτα ρίχτα στο απορριματοφόρο", κάνω εγώ μια έτσι, πάνε μέσα, όλα ωραία και καλά. Λέω "αυτά;", μου λέει "ρίχτα ρίχτα", λέω είναι ανακύκλωση και ψάχνω με το μάτι έναν

Λέει, ρε ρίχτα μέσα, του λέω μα είναι ανακύκλωση, να τα ρίξω στον μπλε κάδο;

Μέσα στα 3 msec που διερεύνησα το βλέμμα του, είδα το συλλογισμό "ωχ, μαλάκας ψυχάκιας με την ανακύκλωση, που να πιάσεις κουβέντα πρωί πρωί, και να του πεις ότι όλα στον ίδιο κουβά πάνε" και μου είπε "ναι ναι βάλτα εκεί".

Το προφανές συμπέρασμα μάλλον είναι ότι να κι αν τα ρίχνεις στο μπλε κάδο, να κι αν δεν τα ρίχνεις. Όλα στον ίδιο κουβά πάνε.

Καλημέρα.

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

Ο συνδικαλισμός πέθανε. Ζήτω ο συνδικαλισμός!

Σήμερα δεν θα βρίσω.

Έτσι για αλλαγή.

Αν καταφέρω να φτάσω σε ένα λογικό συμπέρασμα σχετικά με τους άεργους υπέρμαχους των δικών μου (;) εργασιακών δικαιωμάτων που πολεμούν σε μία μάχη που περνάει από τον καναπέ και την τσέπη τους.

Ζήτημα 1ον: Πως γίνεται κάποιος που γίνεται συνδικαλιστής για να παλέψει για τους εργαζόμενους να σταματήσει να δουλεύει και να καταλήξουμε τελικά στην κατάσταση "γιατί, αυτός δούλεψε και ποτέ του για να καταλάβει τις εργασιακές μας ανάγκες;"...


Ο κάθε παπάρας που συνδικαλίζεται, εμένα μου φαίνεται ότι ψάχνει ευκαιρία για να σταματήσει να δουλεύει και να συνεχίσει να πληρώνεται. Κανένας τέτοιος θα φρόντισε να υπάρχει αυτό το δικαίωμα αποχής του συνδικαλιστή από την εργασία. Έχει διάβασμα βέβαια, δε λέω... Με την είσοδο στο συνδικαλισμό, παίρνεις κι ένα εγχειρίδιο εκπαίδευσης στην ξύλινη γλώσσα και τη μπουρδολογία, και πρέπει να το μάθεις φαρσί. 

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Αυτό που θέλουν οι άντρες

Ήρθε η στιγμή να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα.

Όχι μεταξύ ανδρών. Εμείς οι άντρες το ξέρουμε. Είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα.

Το θέμα είναι να καταλάβουν οι γυναίκες επιτέλους, τι είναι αυτό που θέλουν οι άντρες.

Κι όχι να μας τα πρήζουν κάποιες γιατί που πήγαν τα καλά παιδιά, και άλλες με το "ψάχνω κάποιον που να ξέρει τι θέλει" λες και αυτή είναι μία φράση που δηλώνει ωριμότητα, ή άλλες με το που είναι τα παιδιά για να ανοίξεις σπίτι κλπ κλπ και όλες αυτές οι παπάρες.

Ο ΑΝΤΡΑΣ ΠΑΝΤΑ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ!

Είτε είναι εργένης, είτε παντρεμένος, είτε μαλάκας, είτε μικρός, είτε μεγάλος, είτε συνετό παιδί, είτε τσογλάνι, όλοι έχουν κοινό παρονομαστή.

Το θέμα είναι να το καταλάβετε κι εσείς:

Ο άντρας πάντα, ΠΑΝΤΑ, θέλει 2 πράγματα:

1. Να γαμάει.
2. Να μην του σπάνε τ' αρχίδια.

Μόλις εξασφαλίσει αυτά τελείωσε. Είναι άρχοντας.

Όχι, δεν θέλει να "παντρευτεί και να κάνει οικογένεια", ούτε να "γυρνάει από δω κι από κει", ούτε να "βρει μία καλή κοπέλα", ούτε να "τα βρει με τον εαυτό του και να αποφασίσει τι θέλει", ούτε τίποτα.

Θέλει να γαμάει και να μην του σπάνε τ' αρχίδια. Αυτό.
Να γαμάει και να μην του σπάνε τ'αρχίδια.
Γαμάει - μην του σπάνε τ'αρχίδια.
Γαμάει - αρχίδια. 2 πράγματα. Αυτό.

Όλες του οι πράξεις κινούνται γύρω από αυτό τον άξονα. Άντρας που να διαφωνεί σε αυτό δεν υπάρχει. Αυτό κάτι πρέπει να λέει.

Εντάξει;

Το ξεκαθαρίσαμε τώρα;

Εντάξει!

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

Λεφτά υπάρχουν


Τόσα κι άλλα τόσα κι άλλα τόσα ψέματα από τον κάθε κακομοίρη εκεί μέσα που μας φτύνει μες τα μούτρα κι εμείς κοιτάμε δεξιά αριστερά για να δούμε από που βρέχει.

Κι έχεις τον ένα χοντρό να σου λέει ο κακομοίρης ότι δεν έχει να πληρώσει τη ΔΕΗ (αυτός που θέλεις 6-7 τετράφυλλα για να συμπληρώσει ένα Ε9) και έχεις και τον άλλο χοντρό που από τη μία όταν τον κολλάς στον τοίχο λέει ότι επειδή η ερώτηση έχει κοινοβουλευτικό τόνο, θα την απαντήσει όταν την ακούσει στη Βουλή, κι από την άλλη ότι όταν συζητάει στο Ecofin μιλάει από την πλευρά του συνταξιούχου και του μισθωτού.

Που την ξέρεις ρε τομάρι την πλευρά του συνταξιούχου και του μισθωτού;

Και ποιο από τα υπόλοιπα τομάρια θα σου την κάνει την ερώτηση μέσα στη Βουλή για να την απαντήσεις κιόλας;

Μέχρι που θα πηγαίνουν οι προκλήσεις; Τι άλλο σκοπεύετε να κάνετε;

Γιατί το μόνο που βλέπω κάθε μήνα είναι να χάνω λεφτά, και γιατί να φτάσω στο σημείο ώστε το μόνο που να με κρατάει είναι το να λέω ότι "τουλάχιστον έχω ακόμα δουλειά";

Πού κολλάει ρε καραγκιόζη η μείωση της δαπάνης του κράτους με τη μείωση των μισθών του ιδιωτικού τομέα; Άμα γουστάρει ο ιδιώτης εμένα να με πληρώνει τόσο, εσένα τι σε κόφτει; Έχεις ΣΚΑΤΑ στο καύκαλό σου και είναι τόσο δύσκολο να καταλάβεις ότι αν μου κόψεις το μισθό, τον οποίο έτσι κι αλλιώς ΔΕΝ πληρώνεις εσύ, αφενός μειώνεις τις ασφαλιστικές εισφορές που μου κλέβεις, κι αφετέρου αφού με αφήνεις με λιγότερα, θα σταματήσω να ξοδεύω άρα πάλι τ' αρχίδια μου θα πάρεις από λιγότερους φόρους και λιγότερο ΦΠΑ;

Γιατί δεν μας είπες από την αρχή το τελείωμα της φράσης;

"Λεφτά υπάρχουν! Τα δικά σας, κι εγώ θα σας τα πάρω όλα!"

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

Όλα είναι θέμα οπτικής

Η ιδέα είναι απλή:
Όταν αποχωρίζεσαι τον άνθρωπό σου, πρέπει να κάνεις σα να είναι η τελευταία φορά που τον βλέπεις, κι όταν τον ξαναβλέπεις θα πρέπει να έχεις τον ενθουσιασμό της πρώτης συνάντησης.
Έτσι, ο αποχωρισμός θα χαρακτηρίζεται από τον πόνο του χωρισμού, τη συγκίνηση της ανάμνησης των όμορφων στιγμών, και το φιλί τη γεύση του οποίου θα προσπαθήσεις να θυμάσαι για καιρό.
Η αντάμωση θα χαρακτηρίζεται από τη χαρά του να ξανακερδίζεις κάτι αγαπημένο, το ανίκητο συναίσθημα του νέου έρωτα και την ανατριχίλα του πρώτου φιλιού.
Βλακείες και ρομαντισμοί ε;

Ε, εσύ τότε να μείνεις με το "τώρα που θα πάω σπίτι πάλι θα δω τη φάτσα του;" και με το "Φεύγω, γεια.  _Στα τσακίδια".

Γιατί υπάρχουν και πολλά που μας έχουν μείνει;

Ε;

Κακομοίρη ανθρωπάκο...

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Κατούρημα και νοημοσύνη

Η θεωρία που αποδεικνύουμε σήμερα είναι ότι η νοημοσύνη ενός εν ανάγκη κατουρήματος αρσενικού είναι αντιστρόφως ανάλογη της στάθμης στην κύστη του.

Δηλαδή, όσο πιο πολύ κατουριέται κάποιος, τόσο πιο βλάκας είναι.

Η συγκεκριμένη θεωρία προέκυψε από το γεγονός που επανειλημμένως έχω παρατηρήσει όντας από τη μέσα μεριά της πόρτας.

Το γεγονός που παρατηρείται είναι το εξής: Ενώ κάποιος είναι μέσα στην τουαλέτα (εγώ) και ενώ η πόρτα είναι κλειδωμένη (προφανώς) κάποιος απ' έξω, πάει να μπει μέσα, χωρίς να χτυπήσει πρώτα δοκιμαστικά, χωρίς να λάβει υπόψη του το οπτικό ερέθισμα που λέει ότι η πόρτα είναι κλειδωμένη, και με μία βία, δύναμη και θόρυβο που μαρτυράει μία αδικαιολόγητη σιγουριά ότι η πόρτα είναι ξεκλείδωτη και κανείς δεν είναι μέσα.

Το αποτέλεσμα βέβαια από το τελευταίο είναι ότι εσύ εκείνη την ώρα μέσα, όντας στην κορύφωση της προσπάθειας να βγάλεις τον πύθωνα σε 1 κομμάτι, ξαφνιάζεσαι τόσο πολύ, που αν δεν πεταχτείς στο ταβάνι, το ελάχιστο, έχεις κόψει τον πίθωνα στη μέση και πρέπει να περιμένεις το επόμενο χέσιμο για να δοκιμάσεις πάλι το επίτευγμα.

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011

Η απορία της ημέρας

Κατ' αρχήν, ορίστε το νέο σύμβολο του ΠΑΣΟΚ:


Προσπάθησα να βρω εικόνα με πολύ μεγαλύτερο π**τσο, αλλά δε βρήκα.

Και τώρα η απορία της ημέρας (διαχρονική είναι, προσέξτε! μπορεί να χρησιμοποιηθεί ΚΑΘΕ μέρα ως απορία της ημέρας):

Οι πολιτικοί μας, οι 300, ξέρεις, αυτοί εκεί στη βουλή, αυτοί που είναι λέμε στο τιμόνι της χώρας, κάποτε ήταν παιδιά, σωστά; Κάποιοι τους μεγάλωναν. Κάποιοι τους έδιναν ανατροφή και αρχές (λέμε τώρα). Λοιπόοοον, δεν τους έμαθε κανείς να μη λένε ψέματα; Να μην κοροϊδεύουν; Να μην εξαπατούν; Να μην κλέβουν; Δεν έχουν αρχές; Δεν έχουν καμία συναίσθηση σωστής συμπεριφοράς προς το διπλανό τους;

Μήπως είναι ζωάδια;

Αλήθεια τώρα... Μήπως οι πολιτικοί είναι ΖΩΑ;

Ρε; πσστ! Μήπως είστε ζώα;

Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2011

Διαμαντοπούλου, δώσε μας το παράδειγμα!

Πάμε να δούμε το βίντεο...


Η κυρία λοιπόν βουλευτής του Ελληνικού κοινοβουλίου, θήχτηκε... και λέει "δεν μπορώ να καταλάβω, και ζητώ να ανακαλέσει, από τον εισηγητή του ΚΚΕ, τη μεγαλοπρεπή δήλωση ότι ο νόμος αυτός δεν θα εφαρμοστεί".

Τι δεν κατάλαβες κυρά μου; Σε τι γλώσσα θέλεις να σου το πουν; Εννοούν, ότι Ο ΝΟΜΟΣ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ!

Τι ακριβώς σε πείραξε; Α! κάτσε κάτσε, μας εξηγείς:

"Είμαι μέλος του κοινοβουλίου (μεγάλη επιτυχία... τονώνει την αξιοπιστία σου αυτό, δεν το συζητώ) και δεν υπάρχει καμία αποδοχή στο ότι δεν θα εφαρμοστούν οι νόμοι".

Δηλαδή, εσύ και η σκατοπαρέα σου, τους νόμους τους εφαρμόζετε... Και γιατί ρε αλήτες δεν είσαστε όλοι στη φυλακή τότε;

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2011

"Καλό χειμώνα" και @@

1 Σεπτέμβρη σήμερα.

Καλό μήνα. Και καλό χειμώνα.

WTF??? Καλό χειμώνα; Ποιός μαλάκας το ξεκίνησε αυτό;

Συνήθως το ακούω αυτό πρώτη φορά κάπου μέσα στον Αύγουστο, λέω αφηρημένα "μπήκε ο Χειμώνας" και κοιτάω ασυναίσθητα έξω από παράθυρο περιμένοντας να δω αυτό


Αντί γι' αυτό όμως, διαπιστώνω ότι εγώ είμαι κάπως έτσι


και έξω είναι κάπως έτσι


με το θερμόμετρο ακόμα στους 30φεύγα βαθμούς.

Ηλίθιε μπετόβλακα, μάθε ότι δε λέμε ποτέ "καλό χειμώνα" επειδή τελείωσες τις διακοπές σου και θα κάνεις 350 μέρες να βγάλεις το άδειο κεφάλι σου από τα σκατά, διότι πολύ απλά, ΔΕΝ ΗΡΘΕ Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ.

Άλλαξε ο μήνας, καλό μήνα, άλλαξε ακόμη και η εποχή, μπήκε το Φθινόπωρο. Έτσι, μπορείς να πεις, .... κάτσε να δεις... "καλό Φθινόπωρο".
Επίσης Σεπτέμβρη αρχίζει και η νέα σαιζόν για πολλά πράγματα. Μπορείς να πεις "καλή σαιζόν".
Επίσης για τα παιδιά, αρχίζει η νέα σχολική χρονιά. Μπορείς να πεις "καλή σχολική χρονιά". Για τους φοιτητές το ακαδημαϊκό έτος. Μπορείς να πεις "καλό ακαδημαϊκό έτος"¨.

Αλλά ΟΧΙ! Δεν μπορείς να πεις "καλό χειμώνα" γιατί, ξαναλέω, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΜΩΝΑΣ. Ακόμα πάμε για μπάνιο. Ακόμα μαυρίζουμε. Ακόμη κι αν αυτό είναι τα απογεύματα μετά τη δουλειά.

Καταλαβαίνω ότι έχουν σπάσει λίγο τ'@@ σου και έχεις ξενερώσει με το ότι γύρισες στη ρουτίνα, κι έχεις την τάση να μας περάσεις την κακή σου διάθεση, αλλά αυτό δεν είναι λόγος να σπας και τα δικά μας @@. Διάλεξε λοιπόν μία από τις φράσεις που αρμόζουν στην εποχή, και κράτα το "καλό χειμώνα" για 3 μήνες αργότερα.

Αλλιώς, 1η Δεκεμβρίου, εγώ θα σου ευχηθώ "καλή Άνοιξη" κι εσύ θα με κοιτάς σαν εξωγήινος.

Βλάκα!

Καλό Φθινόπωρο λοιπόν!

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Γιατί οι νόμοι του κράτους δεν ισχύουν σε μία πολυκατοικία

Έχεις την τύχη να έχεις ένα
ΚΕΡΑΜΙΔΙ
πάνω από το κεφάλι σου, ναι, όμως κάτω από το ίδιο κεραμίδι υπάρχουν κι άλλοι γιατί όπως το 99% του κόσμου που μένει στην Αθήνα, ζεις σε μία
ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ
Αυτό από μόνο του δεν θα έπρεπε να είναι πρόβλημα, αλλά ως γνωστό, ο ανθρωπάκος, εκτός από εκνευριστικός, είναι και παπαράκος, και κουτοπόνηρος, και κωλόγυφτος, και απατεώνας και πολλά άλλα τρισάθλια.

Αλλά όχι πάντα. Μόνο όταν δεν κοιμάται (κι αυτό όχι πάλι σίγουρο).

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

Μέδουσες... του κώλου

Σε ένα άρθρο από ένα site που μιλάει για τις μέδουσες και την καταγραφή τους, με τη βοήθεια του κοινού, που ξεκινάει το Ινστιτούτο θαλάσσιας προστασίας "Αρχιπέλαγος", και μπλα μπλα μπλα, έχουν βάλει αυτή τη φωτογραφία:


Μέδουσα; Αυτό;

Ναι ναι, οκ, ό,τι πεις!

Κι εμένα, μόλις το βλέπω, μέδουσα μου θυμίζει...

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Vodafone: Εσύ κλείσε!

Οι περισσότερες διαφημίσεις που κυκλοφορούν είναι για τον πούτσο και κατά βάση υποτιμούν τη νοημοσύνη μας. Το ξέρουμε. Δεν πρωτοπορεί σε αυτό η Vodafone. Αναρωτιέμαι βέβαια λίγο για το πόσο ανεγκέφαλοι είναι στο Marketing που αφήνουν να βγαίνουν τέτοιου είδους διαφημίσεις.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση αναφέρομαι στην πρόσφατη διαφήμιση με τη μαλακία για την ενημέρωση στο 80% του προγράμματός σου:



Ο λόγος που πιάνω αυτή είναι γιατί θα εκνευριστώ πολύ περισσότερο αν πιάσω αυτή:


Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

ΟΦΗ και ξερό ψωμί...

Έχουμε και λέμε:
 
Επειδή ξέρω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κόσμος σήμερα, ειδικά στο Ηράκλειο, είναι το ότι ο ΟΦΗ 2 χρόνια τώρα ήταν στη Β Εθνική, ήρθε η ώρα να το λύσουμε και αυτό.
 
Ο ΟΦΗ γυρίζει στην Α Εθνική.
 
"εεεε, χμμμ... και λοιπόν;"
 
Ε, όπως και να το κάνουμε αυτή είναι μια σημαντική αλλαγή.
 
Αύριο ξημερώνει μια καινούργια μέρα.
 
Γιατί μπορεί η χώρα να καταρρέει, μπορεί οι μισοί από αυτούς τους τύπους να μην έχουν δουλειά εδώ κι ένα χρόνο, μπορεί να τους χαρτζιλικώνουν οι γονείς τους, μπορεί να μην υπάρχει αύριο για κανέναν,
 
ΑΛΛΑ
 
υπάρχει ο ΟΦΗ στην Α Εθνική!
 
Κι αυτό είναι αρκετό!
 
Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες είναι πριν από λίγο (μπορεί ακόμα και τώρα) στην πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο. Έχουν κλείσει λοιπόν την πλατεία, δεν περνάει τίποτα, υπάρχει προφανώς παρακώλυση συγκοινωνιών, και η παρουσία της αστυνομίας εκεί έχει ρόλο υποστηρικτικό προς αυτό το τσούρμο μια και απλώς διοχετεύει την κίνηση μακριά από την πλατεία, αντί να τους πει "άντε γαμηθείτε σε μουνόπανα, ανοίξτε την πλατεία".
 
Άλλωστε, στην Ελλάδα είμαστε, θα μπορούσαμε να πάμε λίγο πιο κάτω, να κλείσουμε το δρόμο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το ότι κυκλοφορούν τόσα μουνιά και δεν μας κάθεται κανένα, και να μη μας κάνει κανείς τίποτα...
 
Άσε που με αυτή την αιτιολογία θα έρθουν κι άλλοι στο μπλόκο μας...
 
Ααααα, ρε Ελλαδάρα με τα ωραία σου...

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Παξοί: Απομυθοποίηση; Ή μήπως όχι;

Ίσως η απάντηση είναι ότι εξαρτάται.

Αν δεν αφήσεις να σε παρασύρει όλη αυτή η διαφήμιση που γίνεται και που παρουσιάζει τους Παξούς ως τη Χαβάη, τις Μπαχάμες και τις Μαλδίβες του Ιονίου, μπορεί να τους δεις με αντικειμενικό μάτι και να κρίνεις μόνος σου.

Εγώ είναι η αλήθεια πήγα τελείως απροετοίμαστος με την έννοια του ότι δεν έψαξα στο internet και δεν ρώτησα κανένα για το τι θα περιμένω. Επέλεξα τους Παξούς απλώς από τη φήμη τους και από το ότι δεν είχα ξαναπάει.

Κι ενώ η αλήθεια είναι ότι εκεί βρήκα πολλούς λόγους για να γκρινιάξω, και μάλιστα ήθελα να τους αναλύσω κι εδώ, μάλλον που μόνο επιγραμματικά μπορώ να τους αναφέρω γιατί η τελική εντύπωση τελικά ήταν διαφορετική.

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Υπουργείο Ανάπτυξης: Για να πάει μπροστά ο τόπος.

Κι ενώ εμείς οι μηχανόβιοι υποτίθεται ότι ζοριζόμαστε λιγότερο με το parking, όταν καλούνται να παρκάρουν πάαααρα πολλές μηχανές με περιορισμένες επιλογές, και πάλι μπορεί να έχουμε πρόβλημα.

Το ένα πρόβλημα, στη Μεσογείων, το λύσαμε δημιουργώντας ένα άλλο, καθώς ο άδειος χώρος του κτηριακού συγκροτήματος δίπλα στο Ερρίκος Ντυνάν είναι σαν οικόπεδο. Να σου λοιπόν όλες οι μηχανές πάνω στο πεζοδρόμιο εκεί. Βρήκαμε parking αλλά οι πεζοί κόντευαν να μην έχουν μέρος να σταθούν.

Ήρθε λοιπόν ο superman, απόλυτος άρχων, διοικητής τροχαίας Καισαριανής, και μέγας troobleshooter:

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Στον οδοντίατρο: Ένα ταξίδι στην κόλαση και πίσω...

Έρχεται εκείνη η ώρα που δύο μονοπάτια, το δικό σου, κι εκείνο του οδοντίατρού σου, συναντιούνται.

Την περιμένεις ανυπόμονα και τη μισείς. Όπως την πρώτη μέρα στο σχολείο.

Είναι κάτι που πρέπει να γίνει αλλά δεν θέλεις.

Είναι το τσίμπημα που φτάνει στον εγκέφαλο.

Είναι το αναισθητικό που είναι πικρό.

Είναι που μουδιάζει μέχρι και το μάτι σου.

Μετά έρχεται ο τροχός, κι ενώ περιμένεις/θέλεις να πονέσεις, δεν πονάς. Είναι η φυσιολογική αντίδραση, κι όμως δεν έρχεται. Ο εγκέφαλός σου μπερδεύεται, και ξαφνικά βρίσκεις τον εαυτό σου τόσο σφιγμένο από την αγωνία που σχεδόν περιμένεις τον πόνο σα λύτρωση. Όμως δεν έρχεται. Και νιώθεις καλά για λίγο.

Νιώθεις το σκάψιμο, μυρίζεις περίεργα πράγματα, νιώθεις βιαιότητα στη μασέλα σου, και το υπομένεις.

Κι έρχονται τα επιπρόσθετα υλικά, και το άγκιστρο, και τα βαμβάκια, κι εκείνο εκεί το πράγμα που νομίζεις ότι σε ζεσταίνει, και ίσως μάλιστα να το κάνει, και ίσως να κάνει το επιπρόσθετο υλικό σκληρότερο, αλλά δεν μπορείς να είσαι σίγουρος γιατί είσαι άσχετος από οδοντιατρική...

Και ξαφνικά σου λέει "τελειώσαμε" και νιώθεις μια τρομερή χαλάρωση, μια ανακούφιση, παρ' όλο που δεν πόνεσες ούτε στιγμή.

Ηρέμησε ανθρωπάκο...

Στο κάτω κάτω, ήταν ένα απλό σφράγισμα...