Έφτασε πάλι η ώρα να κάνω το καθήκον μου ως Έλληνας.
Να σταθώ στο ύψος των περιστάσεων.
Εκεί που στέκονται οι εκπρόσωποί μας στο πολιτικό στερέωμα της χώρας που γέννησε τη Δημοκρατία.
Στο ύψος των μεγάλων ανδρών που έκαναν αυτοσκοπό της ζωής τους την προσφορά στο κοινωνικό σύνολο και δίδαξαν την ανιδιοτέλεια.
Ήρθε η ώρα, να πληρώσω τους φόρους μου.
Κανονικά! Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πως θα μπορούσα αποφύγω ή να κλέψω ή να κάνω κάτι λάθος αφού μου τους κρατάει το κράτος προκαταβολικά.
Οπότε σηκώνει μια διόρθωση εδώ. Όχι να πληρώσω τους φόρους μου, αλλά να δούμε πόσα χρήματα μου αναλογούν να πληρώσω, να δούμε πόσα λεφτά δάνεισα άτοκα στο κράτος από ενάμισι χρόνο πίσω χωρίς να ερωτηθώ και αν υπάρχει και καμιά διαφορά, ε, ας δώσω κάτι ακόμα βρε αδερφέ...
Το χαριτωμένο με τις φορολογικές δηλώσεις κάθε χρόνο είναι ότι συνεχώς αλλάζουν, το ίδιο και οι οδηγίες συμπλήρωσης, οπότε κάθε φορά έχω καινούργιο διάβασμα (γιατί αρνούμαι να δώσω σε λογιστή ένα ακόμα 50ρικο γαμισιάτικο για να συμπληρώσει 7 νούμερα σε 7 πεδία και να πατήσει ένα "Υποβολή" και να μείνω και με την απορία αν μου έκανε και καμιά μαλακία).
