Η θεωρία που αποδεικνύουμε σήμερα είναι ότι η νοημοσύνη ενός εν ανάγκη κατουρήματος αρσενικού είναι αντιστρόφως ανάλογη της στάθμης στην κύστη του.
Δηλαδή, όσο πιο πολύ κατουριέται κάποιος, τόσο πιο βλάκας είναι.
Η συγκεκριμένη θεωρία προέκυψε από το γεγονός που επανειλημμένως έχω παρατηρήσει όντας από τη μέσα μεριά της πόρτας.
Το γεγονός που παρατηρείται είναι το εξής: Ενώ κάποιος είναι μέσα στην τουαλέτα (εγώ) και ενώ η πόρτα είναι κλειδωμένη (προφανώς) κάποιος απ' έξω, πάει να μπει μέσα, χωρίς να χτυπήσει πρώτα δοκιμαστικά, χωρίς να λάβει υπόψη του το οπτικό ερέθισμα που λέει ότι η πόρτα είναι κλειδωμένη, και με μία βία, δύναμη και θόρυβο που μαρτυράει μία αδικαιολόγητη σιγουριά ότι η πόρτα είναι ξεκλείδωτη και κανείς δεν είναι μέσα.
Το αποτέλεσμα βέβαια από το τελευταίο είναι ότι εσύ εκείνη την ώρα μέσα, όντας στην κορύφωση της προσπάθειας να βγάλεις τον πύθωνα σε 1 κομμάτι, ξαφνιάζεσαι τόσο πολύ, που αν δεν πεταχτείς στο ταβάνι, το ελάχιστο, έχεις κόψει τον πίθωνα στη μέση και πρέπει να περιμένεις το επόμενο χέσιμο για να δοκιμάσεις πάλι το επίτευγμα.
