Έτσι για αλλαγή.
Αν καταφέρω να φτάσω σε ένα λογικό συμπέρασμα σχετικά με τους άεργους υπέρμαχους των δικών μου (;) εργασιακών δικαιωμάτων που πολεμούν σε μία μάχη που περνάει από τον καναπέ και την τσέπη τους.
Ζήτημα 1ον: Πως γίνεται κάποιος που γίνεται συνδικαλιστής για να παλέψει για τους εργαζόμενους να σταματήσει να δουλεύει και να καταλήξουμε τελικά στην κατάσταση "γιατί, αυτός δούλεψε και ποτέ του για να καταλάβει τις εργασιακές μας ανάγκες;"...
Ο κάθε παπάρας που συνδικαλίζεται, εμένα μου φαίνεται ότι ψάχνει ευκαιρία για να σταματήσει να δουλεύει και να συνεχίσει να πληρώνεται. Κανένας τέτοιος θα φρόντισε να υπάρχει αυτό το δικαίωμα αποχής του συνδικαλιστή από την εργασία. Έχει διάβασμα βέβαια, δε λέω... Με την είσοδο στο συνδικαλισμό, παίρνεις κι ένα εγχειρίδιο εκπαίδευσης στην ξύλινη γλώσσα και τη μπουρδολογία, και πρέπει να το μάθεις φαρσί.
Ο κάθε παπάρας που συνδικαλίζεται, εμένα μου φαίνεται ότι ψάχνει ευκαιρία για να σταματήσει να δουλεύει και να συνεχίσει να πληρώνεται. Κανένας τέτοιος θα φρόντισε να υπάρχει αυτό το δικαίωμα αποχής του συνδικαλιστή από την εργασία. Έχει διάβασμα βέβαια, δε λέω... Με την είσοδο στο συνδικαλισμό, παίρνεις κι ένα εγχειρίδιο εκπαίδευσης στην ξύλινη γλώσσα και τη μπουρδολογία, και πρέπει να το μάθεις φαρσί.
