Ρε ψηλέ, θα μας τρελάνεις;

Με αφορμή τη συγκεκριμένη φωτογραφία, και επειδή η διαφήμιση από μόνη της μου την έσπασε πολύ χοντρά, είπα να την προσέξω λίγο καλύτερα και να συνεχίσω τις απορίες της φωτογραφίας.

Κατ' αρχήν, το βίντεο της συγκεκριμένης διαφήμισης είναι εδώ.

Και πάμε.

Παρ' όλη την καταθλιπτική διάθεση που θέλουν να περάσουν οι απατεώνες, η αίθουσα είναι μία πολύ φωτεινή, χαρούμενη αίθουσα. Υπάρχει πληθώρα εξοπλισμού, ράφια, βιβλιοθήκες, βιβλία, ένας πίνακας για κιμωλία, κι ένας για μαρκαδόρο.

Μα, μισό λεπτό... η Ελλάδα δεν είναι στη λίστα που αναγγέλλει με τις χώρες του ευρώ. Δηλαδή τα παραπάνω που βλέπουμε είναι στην Ελλάδα της δραχμής; Δεν πεινάει δηλαδή ο κόσμος; Έχουν βιβλία στα σχολεία;

Άσχετο: η Ισπανία σε αυτό το υποθετικό σενάριο ΕΙΝΑΙ στο ευρώ; Ήδη η επικαιρότητα δείχνει ότι είναι επόμενη. Με πρόβλημα χρέους τριπλάσιο. Δηλαδή θα τη γλυτώσει;

Κι ο δασκαλάκος; Αυτό το ρολόι που φοράει είναι κληρονομιά της Νέας Δημοκρατίας; Ή το αγόρασε από το εξωτερικό σε ευρώ, με τον πενιχρό μισθό που πληρώνεται σε υποτιμημένες δραχμές; Τι παίζει;

Επίσης, στο 0:15 του βίντεο, αμέσως μετά την πρώτη ερώτηση της μικρής, όπου με ύφος "μόλις έκλασα, ελπίζω να μη με πάρετε χαμπάρι, και ώχου και δε με νοιάζει όμως γι' αυτό που λες" τι ακριβώς παριστάνει αμίλητος; Ή μήπως θες ρε νεοδημοκρατοδιορισμένε να πεις στα παιδιά ότι άμα είχαμε ψηφίσει τη Νεκρή Δημοκρατία και μέναμε στο ευρώ τότε όλα θα ήταν ρόδινα;

Ρε ψηλέ; Την είδες αυτή τη μαλακία πριν τη βγάλεις στη φόρα; Σου άρεσε; Ωραία ιδέα είχαν αυτοί που την έφτιαξαν. Λογικό μου ακούγεται. Όταν δεν έχεις κάτι να πεις, όταν όλοι σε αντιμετωπίζουν ως μαλάκα, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να το γυρίσεις στον εκβιασμό.

Πετάει και τη μαλακία στο τέλος "με το μέλλον των παιδιών μας, δεν παίζουμε". Τι κάνετε ρε δηλαδή; Δεν έχετε παίξει με το μέλλον το δικό μας, των παιδιών μας, και όλων των επόμενων γενεών που με τις κινήσεις σας έχετε σκοπό να σταματήσει να υπάρχει η Ελλάδα;

Ποια είναι η υπεύθυνη στάση; Τα νέα μέτρα; Η απόσταξη των φορολογούμενων; (αυτών που πληρώνουν βέβαια, γιατί στους φοροφυγάδες κάνετε τσιμπούκια) Τα χαράτσια; Τα λουκέτα στα μαγαζιά; Η μείωση των μισθών; Η αδυναμία να καταλάβετε ότι η μείωση μισθών και η ανάπτυξη δεν συνδέονται μεταξύ τους; Οι άνεργοι; Οι απλήρωτοι; Το ότι έχουμε γίνει όλοι καταθλιπτικοί και δε γαμάμε; Το ότι ένας στους 3 είναι στο όριο της φτώχειας; Το ότι πεθαίνει κόσμος από τους τραμπουκισμούς και τις ληστείες; Αυτά έχει να παρουσιάσει το ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΑΣ ρε άχρηστοι απατεώνες 2 χρόνια τώρα;

Ουουουουουουου ρε στο διάολο!

(Σήμερα ήμουν ευγενικός και δεν έβρισα)

Προσέλθετε εις τις κάλπες...

...με πίστην εις τους πατριώτες πολιτικούς, οι οποίοι ακολουθώντας την αίσθηση του καθήκοντος, δίνουν την ύστατη προσπάθεια διάσωσης του τόπου τούτου...

χμμμ....

ΠΑΠΑΡΙΕΣ!!!

Το μόνο που καταφέρνουν με τις εκλογές αυτές είναι να μας σπάσουν κι άλλο τα νεύρα.

Γιατί δεν μπορώ να μην ενοχληθώ που αυτές οι εκλογές θα γίνουν με επιπλέον κατασπατάληση των δικών μας χρημάτων.

Με ενοχλεί που τα κόμματα συνεχίζουν να παίρνουν επιχορηγήσεις. Αν είσαι μάγκας ρε, να ζεις από τις συνεισφορές των ενεργών μελών σου. Δεν χρειάζεται να πάρεις τα δικά μου λεφτά. Ηλίθιε.

Με ενοχλεί που τα κόμματα τα οποία εμπιστευόμαστε για να φτιάξουν τα οικονομικά της χώρας (μεταξύ άλλων) είναι υπερχρεωμένα στις τράπεζες. Με τι προσόντα ρε καραγκιόζη θα φτιάξεις την οικονομία της χώρας όταν δεν ξέρεις τι γίνεται μέσα στις τσέπες σου;

Με ενοχλεί που λίγο πριν τις εκλογές όλοι δείχνουν ένα διαφορετικό πρόσωπο χωρίς να καταλαβαίνουν πόσο γελοίοι γίνονται που τη μία λένε έτσι και την επόμενη στιγμή λένε αλλιώς.

Με ενοχλεί που πρέπει να βλέπω τη γλοιώδη φάτσα σου στη λαϊκή, γιατί τώρα θυμήθηκες να βγεις από την τρύπα σου σκουλήκι, και που μου βάζεις το κωλοφυλλάδιο που έφτιαξες με δικά μου λεφτά μέσα στην τσάντα μου χωρίς να με ρωτήσεις.

Με ενοχλεί που λαμβάνω mail απανωτά για τον τάδε φανταστικό βουλευτή που πρέπει να ψηφίσω γιατί αυτός μέχρι τώρα δεν είχε ασχοληθεί, τώρα που θα ασχοληθεί, θα τα λύσει όλα. Ακόμα πιο εκνευριστικό είναι ότι ούτε αυτοί που μου το έστειλαν μπορούν να μου εξηγήσουν πως βρέθηκε το mail μου στη λίστα τους.

Με ενοχλεί που σε αντίθεση με το νόμο περί αφισοκόλλησης, βρομίζεις το περιβάλλον μου με τις φάτσες ανύπαρκτων μέχρι σήμερα βδελλών που ανυπομονούν να με σώσουν, και που μετά τις εκλογές δεν μπαίνεις καν στη διαδικασία να τις αφαιρέσεις.

Με ενοχλεί που περιτριγυρίζομαι από ανεγκέφαλους γέρους 80χρονους και βάλε που θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα και που θα ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ χωρίς να ξέρουν γιατί. Έχω ακούσει προσωπικά έναν τέτοιο να παραδέχεται ότι την τελευταία φορά που ήταν η ΝΔ πάνω έκαναν πολλές μαλακίες και τον πήδηξαν, και ότι τώρα θα ψηφίσει πάλι ΝΔ γιατί "ε, άλλο αυτό". Τι "άλλο αυτό" ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕ;;;

Με ενοχλεί που βγάζεις νόμους που σε βολεύουν και που την άγνοια των πολλών που δεν θα πάνε να ψηφίσουν θα τη δώσεις ως μπόνους στο πρώτο κόμμα. Γιατί ρε; η Αποχή είναι Αποχή! Πάνω στη συμμετοχή πρέπει να βγει το ποσοστό και όχι στο σύνολο προσθέτοντας την αποχή στον πρώτο.

Με ενοχλεί που γίνονται απάτες μπροστά στα μάτια μας κι εσύ τις θάβεις λέγοντας ότι θα αναλάβεις το πολιτικό κόστος. Στ' αρχίδια μας το πολιτικό κόστος. Να πληρώσεις αυτό που πρέπει θέλουμε. Το πολιτικό κόστος είναι δικό σου πρόβλημα. Μη με πρήζεις με αυτό.

Άθλιε μοναχοφάη εγωιστή απατεώνα διεφθαρμένε άχρηστε πολιτικέ, με ενοχλεί που υπάρχεις!

Καλή γενοκτονία και φέτος!

Μπήκε πάλι η μεγάλη εβδομάδα. Αφήνοντας στην άκρη τους χριστιανούς που τηρούν όλες τις παραδόσεις και που μέσα στο μυαλό τους η νηστεία έχει πολύ σαφή έννοια και τηρείται καθ' όλη τη διάρκεια της σαρακοστής, μένουμε με την πλειοψηφία των ανθρώπων που κινείται γύρω μας.

Αυτοί έχουν άλλα πράγματα στο μυαλό τους, λίγο πιο ασαφή, σχετικά με το τι πρέπει να κάνουν τη μεγάλη εβδομάδα. Π.χ. να μην ξεχάσω να πάω στην εκκλησία κάποιες μέρες, τα ευαγγέλια, βόλτα με τον επιτάφιο, να μην ξεχάσω να ξεσκιστώ στο φαγητό την Κυριακή του Πάσχα (κάποιοι το ξεκινάνε από μεγάλη Παρασκευή γιατί έτσι μάθανε από τον πεινάλα τον πατέρα τους που δεν κρατιόταν μία μέρα ακόμα), να τσουγκρίζω ότι αυγό βρω με όποιον βρω και να καταλήξουμε με 400 αφάγωτα σπασμένα αυγά που θα πετάξουμε τελικά, τη στιγμή μέχρι να γράψω τη φράση από το "400" μέχρι και την τελεία που θα βάλω, έχουν πεθάνει 25 άτομα από πείνα. (<-- εδώ ήταν η τελεία)

Α, και για να μη νιώθω τύψεις γιατί πάλι ξέχασα κι έφαγα πιτόγυρο μεγάλη Πέμπτη, και για να μη φωνάζει η μάνα μου, το μεγάλο Σάββατο, ούτε λάδι! 40 μέρες με φασόλια θα τη βγάζεις. Αλάδωτα!

Την πρώτη κατηγορία πρέπει να πω ότι τη σέβομαι περισσότερο από τη δεύτερη που νομίζει ότι έτσι και δεν φάει κρέας λίγες μέρες έκανε το χρέος της, και μόλις ψοφήσει θα πάει στον παράδεισο. Αντίθετα, όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ, η νηστεία έχει να κάνει με τη στέρηση κάθε υλικής ή μη απόλαυσης. Μπορεί πριν 2 χιλιάδες χρόνια η νηστεία να μεταφραζόταν αλλιώς, αλλά σήμερα, η πληθώρα παροχών που μας πετάει στα μούτρα η καταναλωτική κοινωνία δίνει νέα έννοια στη νηστεία.

Αν λοιπόν θέλεις να κάνεις νηστεία, ξεκίνα όλο το 40ήμερο κι όχι όποτε σε βολεύει, και ξεκίνα να κόβεις. Εκτός από το κρέας, κόψε τον υπολογιστή, τα παιχνίδια που παίζεις εκεί, το facebook, το twitter, τις βόλτες που κάνεις με τη γκόμενα, τα μπυρόνια που πίνεις κάθε βράδυ, το γαμήσι, τη μαλακία που έτσι κι αλλιώς δεν έπρεπε να παίζεις κοτζάμ μαντράχαλος, τα μπουζούκια, το μασάζ και το σπα που πας κάθε Παρασκευή, παράτα το iphone, το ipad, το ipod, το i-στο διάολο, το internet, τις τσόντες, το σινεμά, και γενικά κάθε τι που σου προσφέρει ευχαρίστηση, μπας και αποκτήσει νόημα όλο αυτό που προσπαθείς να κάνεις.

Βέβαια αυτό ενέχει τον κίνδυνο να κάτσεις μέσα στο σπίτι πάνω από 1 λεπτό μόνος με τον εαυτό σου και να τρομάξεις από το πόσο μακριά του είσαι. Δεν θα μπορείς να μείνεις μαζί του γιατί δεν τον ξέρεις και σου είναι δύσκολο να τον γνωρίσεις γιατί δεν έχεις κάτι να του πεις. Είναι εύκολο να είστε δίπλα όταν κοιτάτε και οι δύο το facebook χωρίς να μιλάτε. Τώρα τι θα κάνεις; Καλή τύχη.

Όσο πια για την κατάνυξη που νιώθουν όλα τα πλάσματα του κόσμου, ας ρωτήσουμε αυτά τι πιστεύουν:

Έτσι λοιπόν το Πάσχα, μεταξύ άλλων, σημαίνει τη γενοκτονία των αρνιών, την ευημερία των κτηνοτρόφων και των οινοπαραγωγών και την αύξηση των ταμείων της εκκλησίας, αφήνοντας ως μόνη ηθική ικανοποίηση στα αφελή τετράποδα τη βαρυστομαχιά όσων τολμήσουν να μεταβούν απότομα από τα ραπανάκια στη σούπα με εντόσθια αρνιών κατά τις 2 η ώρα τη νύχτα.

Για να ξεκαθαρίσουμε, εγώ ο εξυπνάκιας, όχι δεν κάνω νηστεία, κι όχι δεν τρώω σούπα με εντόσθια. Εναρμονίζομαι όσο καλύτερα γίνεται στο περιβάλλον μου κάνοντας τις επιλογές μου.

Άντε και του χρόνου.

Ευλόγησον!

Άρρωστη κατάσταση...

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αρρωσταίνουν ποτέ.

Υπάρχουν άνθρωποι που κατά καιρούς αρρωσταίνουν όταν εκτεθούν σε κάποιο ιό.

Υπάρχουν και άνθρωποι που αρρωσταίνουν συνέχεια.

Εγώ από την πρώτη κατηγορία στην οποία βρισκόμουν για μιάμιση δεκαετία, πέρασα αυτόματα στην τρίτη. Πέρυσι, ίσως ήταν εξαιτίας της μικρής που κάθε λίγο και λιγάκι έφερνε δωράκια από τον παιδικό, μια και ήταν η πρώτη της χρονιά.

Φέτος όμως είναι διαφορετικά.

Χωρίς λόγο και αιτία τραβάω κάτι 40.5 πυρετό και κάνω 5-6 μέρες να βγω από τον τάφο. Μετά, πάλι χωρίς προφανή λόγο και αιτία αποκτάω βήχα που με κάνει σχεδόν να ξερνάω.

Τα φάρμακα, στα πρώτα στάδια τουλάχιστον δείχνουν ανεπαρκή.

Εν μέρει πιστεύω ότι τα μικρόβια δεν φεύγουν ποτέ, πέφτουν σε χειμερία νάρκη, ή μάλλον θερινή καλύτερα, μέσα στα πνευμόνια μου, και κάθε χειμώνα που ξυπνάνε, ξεκινάμε την ίδια ιστορία.

Ο βασικός λόγος όμως νομίζω ότι είναι ο εξής:

Αν μπορούσαμε να δούμε μέσα στο αίμα όπως εκείνη η σειρά που κάποιοι βλέπαμε μικροί,

θα βλέπαμε ότι μόλις μπαίνει ο ιός μέσα στο σώμα, δίνει κάπου ραντεβού με τα αντισώματα, και όλοι μαζί πάνε και πίνουν μπυρόνια.

Και ο επόμενος ιός, μαζί με τα νέα αντισώματα από τα φάρμακα πάνε και βρίσκουν τους υπόλοιπους και απλώς η παρέα μεγαλώνει.

Έτσι όπως το κόβω, πρέπει να βάλω μέσα κάποιον που δεν κάνει συμβιβασμούς.

Οπότε απόψε θα πλακωθώ στα ρακόμελα.

Το πολύ πολύ να μη γίνει τίποτα, αλλά θα με νοιάζει λιγότερο, γιατί θα είμαι ντίρλα.

Διαλέξτε και κλάψτε...

Όχι πως δεν βρίσκουμε καθημερινά πράγματα με τα οποία μπορούμε να απογοητευτούμε. Όχι πως δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο το να είναι κανείς απαισιόδοξος. Πιστεύω μάλιστα ότι ο απαισιόδοξος είναι πάντα καλύτερα προετοιμασμένος από τον αισιόδοξο, καθώς ετοιμάζεται για το χειρότερο, ενώ ο αισιόδοξος απλώς ελπίζει για το καλύτερο. Τέλος πάντων, άλλη κουβέντα αυτή.

Η χθεσινή ημέρα είχε 2 χαρακτηριστικά πράγματα πάντως με τα οποία μπορούμε να λυπηθούμε. Ο Μπένι αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και 2 άνθρωποι χαροπαλεύουν από τα χθεσινά επεισόδια στον αγώνα του βάζελου με το γαύρο. Προσωπικά δεν έχω κανένα ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο και δεν υποστηρίζω καμία ομάδα, οπότε ελπίζω να μην ενοχλεί το βάζελο που τον λέω βάζελο και το γαύρο που τον λέω γαύρο.

Τα γεγονότα στον αγώνα ήταν τραγικά, δεν μπορεί να χαρακτηριστούν κάπως διαφορετικά αφού υπήρξαν τραυματισμοί και κάποιοι άνθρωποι ίσως πεθάνουν από αυτό. Ήταν όμως και ανούσια γιατί ίσως έγιναν απλώς για να γίνουν. Μέχρι και οι βάζελοι νομίζω ότι συμφωνούν με αυτό.

Ωραίαιαιαιαιαιααα.... Κέρδισε και πάλι ο αθλητισμός. Βέβαια θα μου πεις, φιλαράκο, δεν ασχολείσαι, να μην έχεις άποψη! Άντε και γα**σου... Οπότε αυτό θα κάνω. Απλώς πάντα δεν με αφήνει αδιάφορο πως γίνεται δύο διαφορετικοί άνθρωποι που ίσως έχουν κάποιους τομείς στη ζωή τους κοινούς (δουλειά π.χ.) να θέλει ο ένας να χύσει το αίμα του άλλου στην κυριολεξία, βασισμένος στο τι χρώμα φανελάκι γουστάρει να έχει ο μαντράχαλος που κλωτσάει το κατσικοκούβαρο.

Κι έτσι για κερασάκι, είμαι σίγουρος γι' αυτό που λέω, γιατί εχθές το βράδυ που δίπλα στον Ηλεκτρικό του Πειραιά ήταν καμιά 200αριά οπαδοί (μονόχνοτοι και μανιασμένοι, και όχι φίλαθλοι) και πανηγύριζαν, έτσι και τους φώναζα "γα***ται ο Θρύλος κι ο Πειραιάς" χωρίς κανέναν απολύτως λόγο (γιατί ξαναλέω δεν υποστηρίζω καμία ομάδα) υπάρχει καμία περίπτωση κάποιος από αυτούς να το συζητούσε; Κάτσε ρε φιλαράκο γιατί το λες αυτό, κάτσε να το συζητήσουμε, και η άποψή σου σεβαστή; Παπάρια! Σε λιγότερο από 2 λεπτά τουλάχιστον 3 λίτρα από το αίμα μου θα ζέσταινε την άσφαλτο. Κι όποιος αλήθεια νομίζει το αντίθετο, να μου το πει...

Τώρα για τις εκλογές που έγιναν εχθές, για να "εκλέξουν" αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, ανάμεσα στον 1 που έβαλε υποψηφιότητα, και ήταν ένας από τους υπεύθυνους της σημερινής κατάστασης, και που βούτηξαν κι από ένα 2ευρω από τον καθένα για να ψηφίσουν και που πανηγυρικά "κέρδισε" ο Μπένι, τι να πω. Καλύτερα θα ήταν αν έβγαινε ο Μπένι Χιλλ.

Μα σοβαρά τώρα...

Δεν αναρωτιέται κανείς για ποιο λόγο κάποιοι από τους πασόκους είναι πασόκοι εκ πεποιθήσεως και συνεχίζουν το σενάριο πονάω αλλά μ'αρέσει;

Κι ένα παραπάνω, οι ίδιοι που το κάνουν αυτό είναι τόσο δύσκολο να το αντιληφθούν για τον εαυτό τους; Ή μήπως όταν κάτι συμβαίνει σε εμάς τους ίδιους, είναι τόσο κοντά μας, τόσο μπροστά στη μύτη μας που δεν μπορούμε να το δούμε;

Όχι! Σήμερα τσικνοπέμπτη εκλογές!!!

Βγαίνει ο κάθε καραγκιόζης και λέει ότι βλακεία του κατέβει, ή ότι του πουν.

Και "όχι, θα ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις η Ελλάδα", και ότι είναι βλακείες τα περί διλήμματος μνημόνιο ή χρεωκοπία, όχι η Ελλάδα θα ξαναέρθει σε ανάπτυξη σε 5 χρόνια, ή σε 2 χρόνια ή σε 102 χρόνια, ή ποτέ, και μετά ο Παπούλιας παραιτήθηκε του μισθού του και περιμένει να του πούμε μπράβο. Άλλωστε τόσο καιρό μάζευε, έχει κομπόδεμα. Η μαγκιά θα ήταν να δώσει και ότι έχει πάρει. Αλλά ακόμα και τότε, πάλι καβατζωμένος είναι.

Και μετά είναι κι ο Σαμαράς που πασχίζει χρόνια τώρα για το καλό του τόπου, και γι' αυτό το λόγο θέλει κατάλυση της βουλής αμέσως μετά το ξανάματάνέο δάνειο και εκλογές 2-3 εβδομάδες αργότερα. Όχι γιατί ξέρει ότι θα βγει και θα εκπληρώσει και αυτό του το όνειρο. Βέβαια, έτσι που το πάει κι αυτός, κάτω από το ΠΑΣΟΚ θα πέσει, αλλά τέλος πάντων.

Ευτυχώς που λέει και ανέκδοτα ο χοντρός και σπάει ο πάγος, γιατί αλοίμονο θα τιναζόταν στον αέρα η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Πάλι καλά που δεν ήταν και σόκιν. Αν είστε αρχηγοί ρε, να κάνετε κάτι σωστό επιτέλους. Δεν το κόβω πάντως.

Ο Χρυσοχοΐδης φαντάζομαι πάλι δεν διάβασε το μνημόνιο γιατί είχε άλλα να κάνει. Όπως και πολλοί άλλοι που την ίδια στιγμή στο φουαγιέ της Βουλής έβλεπαν το ματς.

Ο Πετσάλνικος πάλι ασχολείται με τις διαγραφές. Και καλύτερα να παίρναμε άλλα μέτρα.. λες κι έχει σημασία. Ρε; Την πισίνα τη δήλωσες τελικά ή ακόμα δεν πήρες χαμπάρι ότι υπάρχει;

Η τρόικα πάλι και γενικά η Ευρώπη όλη καλό θα ήταν να σταματήσει να μιλάει για "βοήθεια" και να μιλάμε όλοι μαζί ξεκάθαρα για ΔΑΝΕΙΟ, με σκατά τόκους μάλιστα. Βοήθεια θα ήταν αν μας τα έδιναν άτοκα με αποπληρωμή σε καμιά 100στή χρόνια, ή αν μας ξελάσπωναν χωρίς αντάλλαγμα, όπως η γαμοΓερμανία καβατζώθηκε 2 φορές μέσα στον περασμένο αιώνα με τον ίδιο τρόπο, για να μπορεί σήμερα με ελαφριά την καρδία να ξαναχτίζει το φασισμό.

Γενικά η ψηφοφορία και το ναι στο νέο δάνειο, έδωσε την ευκαιρία να φύγουμε πάλι από το θέμα, γιατί τώρα παίζεται το έργο "και αυτοί που διαγράφτηκαν, που θα πάνε; θα ενσωματωθούν σε άλλα κόμματα ή θα μαζευτούν μερικοί και θα φτιάξουν δικά τους καινούργια;".

Ο Λοβέρδος λέει να αλλάξει η ηγεσία στο ΠΑΣΟΚ, πράγμα που επιτέλους μας κάνει να καταλάβουμε ότι εξ' αρχής εκεί ήταν το πρόβλημα. Αν φύγει ο ένας βλάκας και έρθει άλλος, θα λυθούν όλα. Οπότε: άλλος βλάκας για το ΠΑΣΟΚ; ε; κανείς;

Γενικά με τόσα καραγκιοζιλίκια γύρω μας, όχι. Δεν πρέπει να περιμένουμε πολύ για να πάμε σε εκλογές. ΣΗΜΕΡΑ πρέπει να πάμε σε εκλογές, που είναι τσικνοπέμπτη, ώστε να εκλέξουμε ένα νέο ΚΑΡΝΑΒΑΛΟ και να ησυχάσουμε.

Με λεωφορεία και με τρένα

Έχοντας λοιπόν εδώ και λίγο καιρό ξεπεζέψει, μόνιμα αυτή τη φορά, ζω από κοντά τα ΜΜΜ, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (όχι Μαλακίας). Δεν έχω πέσει βέβαια ακόμα σε απεργία να παίξουν τα διαόλια μου, αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός του άρθρου.

Τα ΜΜΜ είναι ένας άλλος κόσμος από αυτόν που έχει συνηθίσει κάποιος με αυτονομία κίνησης. Για την ακρίβεια είναι ακριβώς ο αντίθετος. Ο ένας, μοναχικός, ο άλλος σου επιβάλλει όλη την κοινωνικότητα που δεν έχεις ζήσει τα τελευταία 30 χρόνια, και την οποία μάλιστα προσπαθείς να αποφύγεις εδώ και 30 χρόνια. Τις ώρες αιχμής, θα βρεθείς με τόσο πολύ κόσμο γύρω σου, όπου η προσωπική φυσαλίδα του ενός υπερκαλύπτει αυτή του άλλου, όπου ο προσωπικός χώρος σου παραβιάζεται από περισσότερες από 2 ή 3 μεριές, και που ο μόνος τρόπος να γλιτώσεις την παράνοια της στενής επαφής με άλλους ανθρώπους είναι να τους θεωρήσεις αντικείμενα.

Αυτό άλλωστε εξηγεί το πως γίνεται τόσοι άνθρωποι να είναι ο ένας δίπλα στον άλλο για μισή ώρα, πρακτικά ο ένας μέσα στη μούρη του άλλου, και να μην ανταλλάσσουν ούτε μισή κουβέντα. Είναι γιατί ο ένας θεωρεί τον άλλο άψυχο αντικείμενο ώστε να ενοχληθεί όσο το δυνατόν λιγότερο από την παραβίαση του προσωπικού του χώρου. Μάλιστα η θεώρηση αυτή είναι αρκετά ισχυρή που μπορεί να σε ξαφνιάσει το γεγονός όταν κάποιος από τους γύρω όντως μιλήσει. Ή σου μιλήσει.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και αυτοί που σπάνε αυτό το κατεστημένο, είτε από ανάγκη, είτε λόγω νοοτροπίας, είτε από έλλειψη αίσθησης σεβασμού για το διπλανό, είτε από αδιαφορία για τους άτυπους κανόνες ενός χώρου προσωρινού, μεταβατικού, και ξένου για τον καθένα. Είτε όλα μαζί.

Το ότι συναντάω έναν τέτοιο κάθε μέρα, με έκανε να θέλω να τους κρατήσω στη μνήμη μου.

Τη μία φορά ήταν ένας τυπάς, καμπούρης, μαζεμένος, σκυφτός, με περίεργη φάτσα, στραβά και λερωμένα δόντια, μύριζε, έβηχε, κι ερχόταν ενοχλητικά κοντά στη μούρη του καθενός για να του ζητάει λεφτά για να πάρει κάτι να φάει. Όπως έχω παρατηρήσει και στο παρελθόν, δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος αν ο άλλος λέει αλήθεια ή σε δουλεύει. Ανεξάρτητα από αυτό όμως, η εικόνα που πουλούσε ήταν πολύ χάλια για να του αποφέρει έσοδα, παρά μόνο ίσως λόγω οίκτου.

Η επόμενη ηλίθια, ήταν ένα κοριτσάκι, στάνταρ ανήλικο (και ανεγκέφαλο μάλλον), ντυμένη με "cool" ρούχα, καπέλο addidas για να μην την ενοχλεί ο ήλιος (ήταν ένα σκοτεινό και βροχερό απόγευμα), στυλ rapper wanna be, και είχε στη μισοσκισμένη τσέπη του μπουφάν της, το ροζ κινητό της να παίζει στη διαπασών ραπιές. χωρίς ακουστικά. Γιατί έτσι γουστάρουμε εμείς οι rapper. Είμαστε αντιδραστικοί, δε φοβόμαστε για την τέχνη μας, και τη μοιραζόμαστε απλόχερα με όλο τον κόσμο. Θέλει δε θέλει!

Η επόμενη ήταν από αυτές που η ανάγκη την έκανε να ζητιανεύει, μια "απόβλητη της κοινωνίας που την έσπρωξε στο περιθώριο", όπως περιέγραφε η ίδια τον εαυτό της και που ζητούσε βοήθεια για τα στοιχειώδη, μοιράζοντας στον κόσμο απλόχερα την πληροφορία ότι έχει AIDS. Βέβαια, ο κόσμος δε μασάει, είναι ενημερωμένος, γνωρίζει, έχει ξεπεράσει όλες του τις φοβίες, τις προκαταλήψεις και τους ρατσισμούς μέσα από τη δύναμη της γνώσης. Τώρα πως γίνεται σε ένα βαγόνι πήχτρα, να πάει από τη μία μεριά στην άλλη χωρίς να αγγίξει κανέναν, ακόμα απορία το έχω. Ήταν σαν μία μαύρη τρύπα που στην κίνησή της παραμορφώνει το χώρο γύρω της.

Στο λεωφορείο, από την πρώτη φορά που ξαναμπήκα πρόσφατα, διαπίστωσα ότι ισχύει ακόμα αυτό που ήξερα από τότε που πήγαινα σχολείο. Η τελείως ανεγκέφαλη σκέψη που κάνουν οι περισσότεροι, ομολογώ ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου, "αν δεν χτυπήσω το κουδούνι, δεν μπορώ να κατέβω". Παραβλέπουν δηλαδή το ότι κάποιος έχει χτυπήσει ήδη το κουδούνι, άρα το λεωφορείο έτσι κι αλλιώς θα σταματήσει. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα τελευταία 100 μέτρα πριν τη στάση ακούς ΝΤΙΝ-ΝΤΙΝ-ΝΤΙΝ-ΝΤΙΝ-ΝΤΙΝ-ΝΤΙΝ-ΝΤΙΝ-ΝΤΙΝ-ΝΤΙΝ-ΝΤΙΝ-ΝΤΙΝ... Βλάκες.

Σε παρόμοια κατηγορία ηλιθίων ανήκουν και αυτοί που παίρνουν τα τελευταία 200 χρόνια το μετρό και δεν τους έχει κάνει ακόμα εντύπωση ότι στις κυλιόμενες σκάλες "δεξιά στεκόμαστε - αριστερά ΠΕΡΠΑΤΑΜΕ" με αποτέλεσμα, μόλις το πρώτο βλήτο αποφασίσει να σταματήσει αριστερά, τότε έχουμε 2 ωραίες σειρές που στέκονται. Και ο βιαστικός; Α, ναι! Ας κόψει το λαιμό του.

Εκτός αν αυτοί που δεν περπατάνε είναι αυτοί:

Τότε εντάξει! Περιμένουμε όλοι!!!

Ύστερα από μερικές μέρες ακόμα, διαπιστώνω ότι το πακέτο "AIDS-περιμένω να βγάλω σύνταξη-έχω ένα μικρό επίδομα-βοηθήστε με" παίζει πολύ. Καθημερινά για την ακρίβεια. Όλοι αυτοί πάντως δεν παραλείπουν να κάνουν και τον κοινωνικό και πολιτικό σχολιασμό της κατάστασης που "όλοι περνάμε" και πως "όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε", και "να κι εγώ όπως κι εσείς είμαι" οπότε "βοηθήστε με".

Σε κάθε περίπτωση πάντως ακόμα και τόσος κόσμος μαζεμένος να υπάρχει, αυτό που βλέπω είναι ότι σε ένα βαγόνι υπάρχουν 50 άτομα, ο καθένας μόνος του. Και λες και δεν έφτανε αυτό, έχεις και τον κάθε παπάρα κάθε λίγο και λιγάκι να σου πάρει τα λίγα κέρματα που σου άφησε το κράτος για να βγάλεις το μήνα.

Αμ δε, που θα πάρεις κι εσύ! Το κουβαδάκι σου και σ' άλλη παραλία!