Ο Γουλιέλμος και το Κατερινιώ

Σε πρώτη αποκλειστικότητα (εννοείται, αφού δεν το πήρε κανείς άλλος χαμπάρι, μόνο εμείς) μάθαμε ότι ο Γουλιέλμος (ο William) και το Κατερινιώ (η Kate ντε...) παντρεύτηκαν επιτέλους (για να το αποκαταστήσει το κορίτσι που το ατίμαζε τόσο καιρό).

Το κοριτσάκι κάτω αριστερά το βλέπω λίγο τρομοκρατημένο, αλλά εντάξει.

Είναι βλέπεις που το τρόμαξε ο τόσος κόσμος, μια και υπήρχε μια τεράστια κοσμοσυρροή από βλαμμένα για να δουν το πανηγύρι.

Επίσης, ήταν και η σκατόγρια εκεί, που θα τους θάψει όλους έτσι όπως πάει, μια και η μάνα της τελικά δεν τα κατάφερε.

Χρήσιμες τροφές μεν, αλλά δεν πρόκειται να τις φας όλες...

Ωραίαααα...

Ξέρουμε τι πρέπει να τρώμε. Είμαστε πλέον όλοι μας τόσο συνειδητοποιημένοι γύρω από το πόσο σκατά είναι αυτά που τρώμε, και "είμαστε ό,τι τρώμε" και "το φαγητό σου να είναι το φάρμακό σου", τάδε έφη Ιπποκράτης, κλπ κλπ.

Και εντάξει, λίγο πολύ ξέρουμε μεμονωμένα κάποιες τροφές τι κάνουν και σε τι μας βοηθάνε και τι αποτρέπουν.

Τις τρώμε όμως; Τρώμε έστω π.χ. 10 από αυτές; Μήπως δεν είναι πρακτικό να τις τρώμε όλες;

Μήπως δεν μπορούμε να τις φάμε όλες; Αν ψάξει κανεί να βρει πόσα δημοσιεύματα έχουν βγει για τις τροφές, και πόσα βιβλία και πόσες συνταγές, και κάνε ετούτο για να γ@μάς καλύτερα, και φάε εκείνο για να σου πέσει ο κώλος, κι άλλα τέτοια, θα εκπλαγεί με το ότι για κάθε "επιθυμία" που μπορεί να έχει κάποιος, υπάρχει κάποιο τρόφιμο από πίσω για να στηρίξει αυτή την επιθυμία. Χωρίς σημαντικό αποτέλεσμα.

Αυτό είναι λογικό, γιατί οποιοδήποτε αποτέλεσμα θέλουμε να έχουμε πάνω στο σώμα μας, αυτό μπορεί να γίνει μόνο με μία συλλογική συνεισφορά πολλών τροφών, γενικών διατροφικών συνηθειών, αλλά και συνηθειών ζωής, όπως π.χ. η άσκηση κλπ. Αλλά ακόμα και να το κατανοήσουμε αυτό, πάλι τα πράγματα δεν είναι εύκολα.

Ντόνανλτ σταμάτα να μιλάς

Ο Ντόναλντ, σε τι είπαμε ότι χρησιμεύει; Εκτός από το να κάνει μαλακίες και να τρώει τηλεοπτικό χρόνο εννοώ...

Γενικά δεν ξέρω ποιος έχει τη χαρά και την ευτυχία να βλέπει κάθε μέρα μερικές ώρες Μίκυ Μάους. Και λέγοντας "Μίκυ Μάους" δεν εννοώ γενικά κινούμενα σχέδια με μία ποικιλία που τη μία φορά βλέπεις το ένα και την άλλη το άλλο. Εννοώ ΜΟΝΟ Μίκυ Μάους.

Όποιος λοιπόν το κάνει αυτό και όχι μόνο ενστερνιστεί αλλά κάνει και βίωμα και πράξη το "αν δεν μπορείς να το αποφύγεις, απόλαυσέ το" τότε αρχίζει να το βλέπει με άλλο μάτι. Βλέπεις ας πούμε τη δομή του κάθε επεισοδίου καθώς και το εκπαιδευτικό κομμάτι που κάθε φορά περιέχει.

Κι εντάξει, μόλις αποκτήσεις και μια ανοσία, καταλήγεις να το βλέπεις και ευχάριστα.

Αλλά ο Ντόναλντ, δεν χωνεύεται. Πρέπει να είναι ο βλάκας της παρέας. Είναι αυτός που δεν καταλαβαίνει και που πρέπει να του εξηγήσεις. Είναι ο γκαφατζής που θα γελάσεις μαζί του. Όλα καλά, κι όλα χρειάζονται. Εν τάξει.

Όμως, ΔΕΝ-ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ-ΚΑΝΕΙΣ-ΤΙ-ΛΕΕΙ!!! (Ειδικά αν είναι μεταγλωτισμένο αυτό που βλέπεις). Πιο κατανοητός είναι ο Πλούτο.

Αλλεργία στο ΔΝΤ...

αυτό νόμιζα ότι είχα...

Λέω, το σώμα μου κάνει αλλεργική αντίδραση σε αυτά που βλέπω γύρω μου.

Βλέπω τα κόμματα στη βουλή και με πιάνει βήχας.

Βλέπω τα καμώματα του Άκη, και ανεβάζω πυρετό.

Βλέπω το Σημίτη και φορτώνω πονοκέφαλο.

Βέβαια όταν έκλεισα ενάμισι εικοσιτετράωρο με τον πυρετό στο 40 ακατέβατο, αποφάσισα ότι δεν ήταν κάτι τέτοιο, κι ότι μάλλον την πάτησα άσχημα. Υπομονή λοιπόν, και σήμερα εκτός του ότι άρχισε επιτέλους να πέφτει διαπίστωσα όπως μου είπαν κοντινά μου άτομα, ότι αρρώστησα στην κατάλληλη στιγμή, κι έχασα τα νέα μέτρα.

"Να" μου λέει, "ένα άλλος που τα άκουσε να νέα μέτρα, είναι τώρα σε χειρότερη κατάσταση από σένα".

Αυτό ήταν το θετικό της υπόθεσης.

Ε, άμα είναι για λίγα, δεν πειράζει...

Λοιπόν, η απόφαση βγήκε καταδικαστική για τον Ψωμιάδη, το μάθαμε. Η υπόθεση για την οποία τελικά αποφασίστηκε ότι έφταιγε ήταν όταν ήταν Νομάρχης που μείωσε παράνομα πρόστιμο σε πρατηριούχο που νόθευε καύσιμα.

Εδώ κι εδώ τα σχετικά άρθρα.

Λέει λοιπόν:

«Κινδυνεύω να χάσω τη θέση μου για 1.000 ευρώ όταν οι ένοχοι της Siemens, των υποβρυχίων και των ομολόγων που κατασπατάλησαν και καταχράστηκαν τον ιδρώτα του ελληνικού λαού κυκλοφορούν ελεύθεροι, αν κάποιοι νομίζουν πως μπορούν να με φιμώσουν κάνουν λάθος, ο Χριστός σταυρωμένος ανέστη, εμείς που είμαστε ζωντανοί δεν θα αναστηθούμε;»

Για να θυμηθούμε τι παίχτηκε, ως νομάρχης Θεσσαλονίκης ο Π. Ψωμιάδης αποφάσισε, στις αρχές του 2005, τη μείωση των προστίμων που είχε επιβάλει η προηγούμενη διοίκηση στη Νομαρχία από 89 σε 5 χιλιάδες ευρώ. Άρα για ποια 1.000 ευρώ μιλάμε; 84 τα βγάζω εγώ τα χιλιάρικα.

Τώρα αυτό που λέει για τα άλλα λαμόγια, σαφώς και δεν έχει άδικο, αλλά πως μπορεί να υπονοεί ότι πρώτα πρέπει να φάμε αυτούς και μετά αυτόν;

Και συνεχίζει: «Η Παναγία θα με δικαιώσει». Σκοπεύει δηλαδή να πολιτευτεί και μετά θάνατον; Θου κύριε...

Κάποιος λέει ψέματα...

Η υπόληψη της πολιτικής σκηνής στην Ελλάδα έχει εμφανώς αμαυριστεί σήμερα από συμπεριφορές που περισσότερο εκθέτουν πρόσωπα και καταστάσεις, παρά εμπνέουν σιγουριά κι εμπιστοσύνη για το μέλλον αυτού του τόπου.

Όπα, πολύ εκλεπτυσμένα αρχίσαμε... Τι σκεφτόμουν για να το πω αυτό;... Τι σκεφτόμουν;

...

Α, ναι! Η πολιτική και οι πολιτικοί είναι ΣΚΑΤΑ!

Ναι, τώρα ακούγεται καλύτερα.

Ρε είστε σοβαροί; Ρε για κουνήστε λίγο το κεφάλι σας μπας και ξεκολλήσει η φλάντζα... Έχετε δει πως συμπεριφέρεστε στη βουλή μέσα; Στο Ελληνικό Κοινοβούλιο;

Δηλαδή είναι να βαράμε καμπάνες...

Κύριε όργανο, είναι πλαστό! Τι να το κάνω;

Το θέμα έχει ως εξής: Έχεις στα χέρια σου ένα πλαστό χαρτονόμισμα. Τι το κάνεις;

Κατ' αρχήν, πως διαπιστώνεις ότι είναι πλαστό; Εκτός κι αν διαθέτει κανείς μάτι με σκάνερ για χαρτονομίσματα, δε νομίζω να γίνει αντιληπτό (έτσι όπως έχουν γίνει τα πλαστά σήμερα) εκτός κι αν προσπαθήσεις να το σπρώξεις κάπου (μαγαζί που να έχει σχετικό μηχάνημα ή για κακή σου τύχη τράπεζα κλπ, γιατί αν πας κάνα περίπτερο, παίζει και να το σπρώξεις ανενόχλητος).

Πας λοιπόν ο κακομοίρης, να πληρώσεις κάτι και διαπιστώνει ο μαγαζάτορας ότι αυτό το πενηντάρικο είναι πλαστό.